Latest Telugu Movie Reviews in Telugu

‘హిట్’

విశ్లేషణ

‘హిట్’ సినిమా ఏ రకమైన డీవియేషన్ లేకుండా.. అంతుచిక్కని ఓ మర్డర్ మిస్టరీ కేసును పాయింట్ టు పాయింట్ డీటైల్డ్ గా చదువుకుంటూ వెళ్తున్న తరహాలో నడుస్తుంది. మిస్టరీ థ్రిల్లర్లు చూసే వాళ్లకు కచ్చితంగా ‘హిట్’ మంచి అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. మరీ చిత్ర బృందం చెప్పుకున్న స్థాయికి ఒక్క క్షణం కూడా తల తిప్పలేనంత బిగి లేదు కానీ.. ఉత్కంఠ రేకెత్తించడంలో థ్రిల్ చేయడంలోమాత్రం ‘హిట్’ విజయవంతమైంది. ‘హిట్’ సినిమాను ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టేది ఇందులోని డీటైలింగ్. అసలేమాత్రం క్లూస్ లేని ఒక హత్య కేసును ఛేదించే క్రమంలో ఒక నిపుణుడైన పోలీస్ ఆఫీసర్ ఎలా ఆలోచిస్తాడో.. అతడి ప్లానింగ్ ఎలా ఉంటుందో.. ఎలాంటి ఎత్తుగడలు వేస్తాడో.? అని రూపోందించిన తీరు అకట్టుకుంది.

కొత్త దర్శకుడు శైలేష్ కొలను.. నిజంగానే ఒక మర్డర్ కేసును సొంతంగా డీల్ చేసి సాల్వ్ చేసిన తరహాలో తన సినిమాను తెరపై ప్రెజెంట్ చేశఆడు. ఏదో ఊహించి రాసినట్లు కాకుండా.. పరిశోధించి తెలుసుకున్న సమాచారంతో అతను స్క్రిప్టును మలిచినట్లు అనిపిస్తుంది. ఐతే కొన్ని చోట్ల డీటైలింగ్ పేరుతో మరీ లోతుగా వెళ్లిపోవడం సినిమాకు సమస్యగా కూడా మారింది. హీరో కేసును పరిశోధిస్తుండగా.. ఒక దశలో దారులన్నీ మూసుకుపోయి.. సరైన బ్రేక్ త్రూ లేక స్ట్రక్ అయిపోతాడు. అప్పుడు హీరోలోని అసహనం ప్రేక్షకుల్లోనూ కలుగుతుంది. కథ ముందుకు సాగక సినిమా కూడా కొంచెం స్ట్రక్ అయినట్లు అనిపిస్తాయి. ఐతే ద్వితీయార్ధంలోని ఈ పోర్షన్ మినహాయిస్తే ‘హిట్’ ఉత్కంఠభరితంగా సాగుతుంది.

‘హిట్’ సిన్సియర్ గా.. జానర్ కు కట్టుబడి సాగే థ్రిల్లర్ అని ఆరంభంలోనే అర్థమైపోతుంది. ఎక్కడా డీవియేషన్ లేదు. ప్రతి సన్నివేశం ప్రతి షాట్.. కథను అనుసరించే సాుతుంది. హీరో ఎంత తెలివైనవాడో చూపించే ఒక సన్నివేశంతో అతడి ఇంట్రోను సింపుల్ గా అవగొట్టేశాడు దర్శకుడు. ఆ తర్వాత హీరోకు సవాలుగా నిలవబోయే మిస్సింగ్ కేసు ఎపిసోడ్ మొదలవుతుంది. ప్రీతి అనే అమ్మాయి మిస్సవడం..  ఆ కేసును పరిశోధిస్తున్న హీరో ప్రేయసి కనిపించకుండా పోవడం.. ఈ రెండు కేసుల్ని ఛేదించేందుకు హీరో రంగంలోకి దిగడంతో కథ రసపట్టులో పడుతుంది. అక్కడి నుంచి డాక్యుమెంటరీ స్టయిల్లో సాగే పరిశోధన సన్నివేశాలు ఆసక్తి రేకెత్తిస్తాయి.

ప్రథమార్థం షార్ప్ గా ఉండి ప్రేక్షకుల్లో ఉత్కంఠ పెంచుతుంది. రెండో అర్ధంలో టెక్నికల్ విషయాల్ని మరీ లోతుగా చర్చించే సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుల ఆసక్తిని తగ్గిస్తాయి. ఐతే అసలు గుట్టేంటో వెల్లడయ్యే ముందు హీరోకు దొరికే లీడ్స్.. ఆ తర్వాత ట్విస్టు.. కిల్లర్ నేపథ్యం.. హత్య చేయడానికి కారణాలు.. అన్నీ కూడా ప్రేక్షకులకు షాకిస్తాయి. మొత్తంగా చూస్తే థ్రిల్లర్ ప్రియులు సినిమా నుంచి సంతృప్తిగానే బయటికొస్తారు. ఐతే ఇలాంటి సినిమాలకు బాగా అలవాటు పడ్డ వాళ్లు మరీ థ్రిల్లవుతారా అన్నది డౌట్. అలాగే దర్శకుడు పూర్తిగా జానర్ కు కట్టుబడి సిన్సియర్ గా సినిమాను నడిపించిన నేపథ్యంలో కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్.. ఎంటర్టైన్మెంట్ కోరుకునే ప్రేక్షకులకు ‘హిట్’ ఏమేర రుచిస్తుందన్నదీ సందేహం.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

బయట విశ్వక్సేన్ ప్రవర్తించే.. మాట్లాడే తీరుకు భిన్నమైన పాత్రలో కనిపించాడు ఈ సినిమాలో. విశ్వక్సేన్ ఏంటి.. సీరియస్ పోలీసాఫీసర్ ఏంటి అనే వాళ్లను ఆశ్చర్యపరిచేలా అతను ఆ పాత్రలో ఒదిగిపోయాడు. ఈ పాత్రకు ఇతనే కరెక్ట్ అనే ఫీలింగ్ చాలా త్వరగా కలిగించి.. తనతో పాటు ట్రావెల్ అయ్యేలా చేశాడతను. ఓ చేదు గతం తనను వెంటాడుతుండగా.. సంఘర్షణకు లోనవుతూ.. ఎమోషనల్ అవుతూ కేసును డీల్ చేసే పాత్రలో విశ్వక్సేన్ నటన స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ గుర్తుండిపోతాయి. హీరోయిన్ రుహాని శర్మ టాలెంట్ చూపించే అవకాశం ఈ సినిమా ఇవ్వలేదు. మురళీ శర్మ.. భాను చందర్.. హరితేజ పాత్రలకు తగ్గట్లు నటించారు. నెగెటివ్ రోల్స్ చేసిన వాళ్లు ఫిట్ అనిపించారు.

{youtube}v=uYdsWe9iBAA|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

సినిమాలో దర్శకుడు హీరో తర్వాత ఎక్కువ ఇంపాక్ట్ చూపించింది సంగీత దర్శకుడు వివేక్ సాగరే. థ్రిల్లర్ సినిమాకు పర్ఫెక్ట్ అనిపించే బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ తో అతను ఆకట్టుకున్నాడు. రెగ్యులర్ గా తెలుగు సినిమాల్లో వినిపించే వాటికి భిన్నమైన శబ్దాలతో అతను తన పనితనం చూపించాడు. కొన్నిచోట్ల లౌడ్ అనిపించినా ఓవరాల్ గా బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ ఆకట్టుకుంటుంది. మణికందన్ ఛాయాగ్రహణం కూడా సినిమాలోని ఇంటెన్సిటీని చూపించడానికి తోడ్పడింది.

నిర్మాణ విలువలు బాగున్నాయి. దర్శకుడు శైలేష్ కొలనుకు థ్రిల్లర్ జానర్ మీద పట్టుందని సినిమా చూస్తే అర్థమవుతుంది. అతను మర్డర్ మిస్టరీ కేసుల్ని బాగా పరిశోధించి సినిమా తీశాడనిపిస్తుంది. అతడి డీటైలింగ్ బాగుంది. టెక్నికల్ విషయాలపై బాగా పట్టున్నట్లు కనిపిస్తుంది. మధ్యలో కొంత డీవియేట్ అయినట్లు అనిపించినా.. ఓవరాల్ గా తన ‘ఫస్ట్ కేస్’ను అతను బాగానే డీల్ చేశాడు.

తీర్పు..

కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ లేని.. పక్కా సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్.. ఈ తరహా కథా ప్రేమికులకు గుడ్ చిల్లర్.. ‘‘హిట్’’

చివరగా... ప్రేక్షకులను కట్టిపడేసి సస్పెన్స్ థ్రిల్లర్.. ..!

Posted: February 28, 2020, 2:42 pm
‘భీష్మ’

విశ్లేషణ

ఎక్కడా డీవియేట్‌ కాకుండా, అనవసర హంగుల విషయాలకు వెళ్లకుండా దర్శకుడు వెంకీ కుడుముల చాలా జాగ్రత్తగా, పద్దతిగా ఈ చిత్రాన్ని తెరకెక్కించాడు. అతడు చెప్పాలనుకున్న పాయింట్‌ను పక్కాగా తెరపై ప్రజెంట్‌ చేశాడు. ఈ విషయంలో అతడికి నూటికి నూరు మార్కులు పడతాయి. సేంద్రీయ వ్యవ‌సాయం అనే నేప‌థ్యం మినహా క‌థ సాధార‌ణ‌మైన‌దే. కానీ ఆ క‌థ‌కే త‌గిన‌న్ని మ‌లుపులు, సంద‌ర్భోచితంగా పండే హాస్యాన్ని జోడించి చిత్రాన్ని తీర్చిదిద్దారు. క‌థ చూసిందే క‌దా అనే విష‌యాన్ని కూడా గుర్తురానీయ‌కుండా త‌ర‌చూ న‌వ్విస్తుంటాయి పాత్రలు. ద‌ర్శకుడు త‌న తొలి సినిమాతోనే క‌థ‌లో హాస్యాన్ని మేళ‌వించ‌డంపై త‌న‌కి మంచి ప‌ట్టుంద‌ని నిరూపించారు.

మ‌రోసారి త‌న బ‌లాన్నే వాడుకుని చిత్రాన్ని తీర్చిదిద్దాడు. అనంత్‌ నాగ్‌ ఆర్గానిక్‌ వ్యవసాయం గొప్పతనం గురించి చెప్పే స్పీచ్‌తో సినిమా ఆరంభం అవుతుంది. వెంటనే హీరో సాదాసీదా ఎంట్రీ ఇస్తాడు. ఆ తర్వాత ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌ ఎక్కడ తగ్గకుండా, కథ పక్కదారి పట్టకుండా సినిమా సాగుతుంది. హీరోయిన్‌ ఎంట్రీ, వెన్నెల కిశోర్‌, సంపత్‌, నరేశ్‌, నితిన్‌, బ్రహ్మాజీల కామెడీ, నితిన్‌, రష్మికల మధ్య వచ్చే సీన్లతో ఫస్టాఫ్‌ సాఫీగా సాగుతుంది. ఇంటర్వెల్‌కు ముందు వచ్చే ట్విస్ట్‌ అదిరిపోతుంది. ద్వితీయార్థంలో కొన్నిచోట్ల సాగ‌దీత‌లా అనిపించినా.. అది హాస్యానికి బ్రేక్ అనిపిస్తోందే తప్ప మరీ బోర్ అనిపించదు. హీరో పాత్ర స‌గ‌టు తెలుగు సినిమాల్లోలాగే ఉంటుంది. ఆరంభ స‌న్నివేశాలు సాధార‌ణంగానే అనిపిస్తాయి.

ఇక సెకండాఫ్‌ కామెడీతోనే మొదలవుతుంది. ఆ తర్వాత అనూహ్య మలుపులు తిరుగుతుంది. ట్విస్టుల మీద ట్విస్టులు రివీల్‌ అవుతాయి. ముఖ్యంగా రెండో అర్థభాగం ఆర్గానికి వ్యవసాయం చుట్టూ తిరుగుతున్నా ఎక్కడా బోర్‌ కొట్టదు. వ్యవసాయానికి శృతి మించని ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్‌ జోడించడం బాగుంటుంది. ఇక కొన్ని పంచ్‌ డైలాగ్‌లు వావ్‌ అనిపించేలా ఉంటాయి. ఇక ఈ సినిమాలో హీరో అంతగా చదువుకోలేదు.. డబ్బులు ఉన్నవాడు కాదు.. కానీ అనుకున్నది సాధిస్తాడు. ఎంతో మందికి ఆదర్శంగా నిలుస్తాడు. ఆశయం గొప్పదయితే ప్రకృతే మనకు అదృష్టంగా మారి మన విజయానికి సహకరిస్తుందని ‘భీష్మ’ సినిమాతో మరోసారి రుజువైంది.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

భీష్మ సినిమాలో మన పక్కింటి కుర్రాడిలా కనిపించాడు హీరో నితిన్. ఆయన లుక్, మేకింగ్ విషయంలో గత చిత్రాల స్టైల్లోనే కనపడ్డాడు. సందర్భానుసారం వచ్చే కామెడీ సన్నివేశాల్లో నితిన్ చక్కగా నటించాడు. ముఖ్యంగా మీమ్స్ డైలాగ్స్ చెప్పే సీన్స్, వెన్నెలకిషోర్ కామెడీ..రఘుబాబు కామెడీ ఆకట్టుకుంటుంది. రష్మికతో లవ్ సీన్స్‌లోనూ నితిన్ నటన ఆకట్టుకుంటుంది. ఇక రష్మిక విషయానికి వస్తే.. తను పాత్ర పరిధి మేరకు చక్కగా నటించింది.

ముఖ్యంగా వాట్టే బేబీ పాటలో.. తన నటన ఆకట్టుకుంటుంది. సంపత్, నరేశ్, బ్రహ్మాజీ తదితరులు వారి పాత్రల మేరకు చక్కగా నటించారు. సంపత్ క్యారెక్టర్‌ను చూపించినంత సీరియస్‌గా క్యారీ చేయకుండా కమర్షియల్ సినిమాలో కామెడీ చేసేసినట్టు చేసేశారు. ఇక సినిమాలో కమర్షియల్ కామెడీని పండించడంలో వెన్నెల కిషోర్ తనదైన పాత్రను పోషించాడు. వాస్తవానికి దూరంగా ఉండే ఈ పాత్రలో వెన్నెల కిషోర్ తనదైన నటనతో ప్రేక్షకులను మెప్పించాడు. అయితే ప్రతినాయకుడి పాత్రకు బలం లేకపోవడమే కొంత మైనస్ గా నిలుస్తోంది.

{youtube}v=8A9mJYprMl4|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

మ్యూజిక్‌ డైరెక్టర్‌ మహతి స్వర సాగర్‌ అందించిన సంగీతం చిత్రానికి బలాన్ని అందించింది. ఈ సినిమా పాటలు ఎంతటి హిట్‌ సాధించాయే ప్రత్యేకంగా చెప్పక్కర్లేదు. సాగర్ మహతి సంగీతంలో వాట్టే బేబీ... సాంగ్ అందులో నితిన్, రష్మిక డాన్స్ చాలా బావున్నాయి. ఇక బ్యాగ్రౌండ్‌ మ్యూజిక్‌ ఆకట్టుకుంటుంది. సింగర్స్‌, లిరక్‌ రైటర్స్‌ తమ వంతు న్యాయం చేశారు. స్క్రీన్‌ప్లే గజిబిజీగా కాకుండా క్లీన్ గా సాగుతుంది. సినిమాటోగ్రఫీ చాలా బాగుంది. సాయి శ్రీరామ్‌ తన కెమెరా పనితనంతో సినిమాను చాలా రిచ్ గా చూపించారు. నవీన్ నూలీ ఎడిటింగ్‌ బాగుంది.

సాంకేతికంగా సినిమా ఉన్నతంగా ఉంది. నిర్మాణ విలువలు సినిమాకు తగ్గట్టు ఉన్నాయి. ఎక్కడా కూడా వెనక్కితగ్గకుండా.. నిర్మాత నాగవంశీ ఖర్చు చేసినట్టు సినిమా చూస్తే అర్థమవుతుంది. ఫైనల్ గా చెప్పాలంటే.. దర్శకుడి ప్రతిభ, ఆకట్టుకునే నటీనటులు నటన, అలరించే సంగీతం ఇలా అన్నీ కలబోసి వచ్చిన చిత్రం ‘భీష్మ’. కమర్షియల్ పంథాలో సినిమాను ఆసాంతం ఎంటర్‌టైనింగ్‌గా తెరకెక్కించే ప్రయత్నం చేశాడు. పక్కా కమర్షియల్‌ ఎంటర్‌టైనర్‌.. నితిన్ కెరీర్ లో ఈ చిత్రం మరో మైలురాయిగా నిలుస్తుంది.

తీర్పు..

భీష్మడు అధృష్టవంతుడని చాటుతున్న రెగ్యూలర్ కమర్షియల్.. ‘‘ పక్కా పైసా వసూల్ చిత్రం’’

చివరగా... రోమాన్స్, కామెడీ, యాక్షన్ కలగలిపిన సందేశాత్మక చిత్రం..!

Posted: February 21, 2020, 11:52 am
‘జాను’

విశ్లేషణ

ప్రేమ‌క‌థ‌లు ఎక్కువగా యువతకే న‌చ్చుతుంటాయి. తెర‌పై క‌నిపించే పాత్రలతో క‌నెక్ట్ అయ్యేది వాళ్లు మాత్రమే. కొన్ని ప్రేమ‌ క‌థ‌లు మాత్రం అన్ని వ‌య‌స్సల వారిని హత్తుకునేలా వుంటాయి. అలాంటి ప్రేమ‌క‌థే.. ‘జాను’. తొలి ప్రేమలోని మ‌ధురానుభూతుల్ని పంచే చిత్రమిది. చిన్ననాటి జ్ఞాప‌కాల్ని గుర్తు చేస్తూ, గ‌డిచిపోయిన జీవితంలోకి మ‌రోసారి తీసుకెళుతుంది. నిన్నటి నువ్వు ఇదే అంటూ మ‌రోసారి మ‌న‌ల్ని మ‌న‌కు ప‌రిచ‌యం చేస్తుంది. రీమేక్ సినిమా అంటే క‌చ్చితంగా మాతృక‌తో పోల్చి చూస్తుంటారు. మాతృక త‌ర‌హాలోనే రీమేక్ లోనూ మ్యాజిక్ చేసే క‌థ‌లు కొన్ని మాత్రమే ఉంటాయి. అందులో ఇదొక‌టి.

చిన్ననాటి స్నేహితుల మ‌ధ్య ఉన్నామంటే ఆ వాతావ‌ర‌ణం ఎంత స‌ర‌దాగా ఉంటుందో చూపిస్తూ.. ఆ నేప‌థ్యంలో న‌వ్విస్తూ.. తొలి ప్రేమ చేసిన తీపి గాయాల‌తో హృద‌యాల్ని బ‌రువెక్కిస్తూ ముందుకు సాగుతుందీ చిత్రం. క‌థానాయ‌కుడు త‌న స్కూల్ లోకి అడుగు పెట్టిన‌ప్పట్నుంచే సినిమా భావోద్వేగ‌భ‌రితంగా మారిపోతుంది. అర్జెంటుగా బ‌య‌టికెళ్లి మ‌న స్కూల్ ని ఒక‌సారి చూసొద్దాం అనిపించేలా ప్రేక్షకుడిని ప్రభావితం చేస్తుంది. అంతలా ఈ చిత్రాన్ని ప్రేక్షకులకు దగ్గరగా రూపోందించాడు దర్శకుడు.

పూర్వ విద్యార్థుల అలుమ్నీ కోసం వాట్సాప్ గ్రూప్ క్రియేట్ చేయ‌డం, అందులో ఒకొక్కరు ఒక్కో ర‌కంగా స్పందించ‌డం, అంద‌రూ ఒక చోట క‌ల‌వ‌డం, అక్కడ వాతావ‌ర‌ణం స‌ర‌దాగా మారిపోవ‌డం లాంటి స‌న్నివేశాల‌తో సినిమా చ‌క్కటి వినోదాన్ని పంచుతుంది. ఇక రామ్‌, జానుల ప్రేమ‌క‌థ తొలిప్రేమ రోజుల్లోకి తీసుకెళ్తోంది. విరామం స‌మ‌యంలో వ‌చ్చే స‌న్నివేశాలు హృద‌యాల్ని బ‌రువెక్కిస్తాయి. రామ్ గురించి ఒక విష‌యం తెలిశాక జాను భావోద్వేగానికి గుర‌య్యే తీరు సినిమాకి ప్రధాన ఆక‌ర్షణ‌గా నిలుస్తుంది.

ఇక ద్వితీయార్ధంలో భావోద్వేగాలు మరింతగా పండాయి. రామ్‌, జాను క‌లిసి ఒక రోజు రాత్రి చేసే ప్రయాణం.. అక్కడ జాను గురించి రామ్ తెలుసుకున్న విష‌యాల గురించి చెప్పడం, రామ్ స్టూడెంట్స్ ద‌గ్గర జాను చెప్పిన ప్రేమ‌క‌థ‌, ఆ నేప‌థ్యంలో భావోద్వేగాలు మ‌నసుల్ని హ‌త్తుకుంటాయి. క‌థ‌లోనే బ‌లం ఉండ‌టంతో, మాతృక‌తో పోల్చి చూసుకున్నా.. దేని మ్యాజిక్ దానిదే అనే భావ‌న‌కి గురిచేసే చిత్రమిది. అక్కడ‌క్కడా స‌న్నివేశాలు నిదానంగా సాగ‌డం కాస్త ఇబ్బందిగా అనిపిస్తుంది. శ‌ర్వానంద్, స‌మంత పాత్రల‌కి ప్రాణం పోశారు. వాళ్ల ఎంపిక వంద‌శాతం స‌రైన‌ద‌నిపిస్తుందీ చిత్రం.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

రామ్ పాత్ర‌లో శ‌ర్వా.. జానకి పాత్ర‌లో స‌మంత ఒదిగిపోయారు. చ‌క్క‌గా ఫీల్‌ను క్యారీ చేశారు. ప‌ద‌వ త‌ర‌గ‌తిలో పుట్టిన ప్రేమ.. అనుకోని ప‌రిస్థితుల్లో విడిపోవ‌డం.. 17 ఏళ్ల త‌ర్వాత క‌లుసుకున్న‌ప్పుడు వారి ఫీలింగ్స్ ఎలా ఉంటాయ‌నేదే ఈ సినిమా. ఆ ఫీలింగ్స్‌ను శ‌ర్వా, స‌మంత చ‌క్క‌గా తెర‌పై ఆవిష్క‌రించారు. శ‌ర్వా, స‌మంత‌ల న‌ట‌నే చిత్రానికి ప్రధాన బ‌లం. శ‌ర్వా, స‌మంత‌లు త‌మ అనుభ‌వాన్నంతా రంగరించి నాలుగు గోడ‌ల మ‌ధ్య‌, రెండు పాత్రల మ‌ధ్యే సాగే స‌న్నివేశాల్ని ర‌క్తిక‌ట్టించ‌ారు. ఇక వెన్నెల‌ కిషోర్‌, తాగుబోతు ర‌మేష్‌, త‌నికెళ్ల భ‌ర‌ణి, ర‌ఘుబాబుతో పాటు జూనియ‌ర్ శ‌ర్వానంద్‌గా న‌టించిన సాయికిర‌ణ్‌, జూనియ‌ర్ స‌మంత‌గా న‌టించిన గౌరి చ‌క్క‌గా న‌టించారు.

{youtube}v=8sWRT2hGPcQ|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

సాంకేతికంగా సినిమా చాలా బాగుంది. నిర్మాణ విలువలకు ఢోకా లేదు. సినిమాను చాలా రిచ్ గా రూపోందించారు. సినిమా మేకింగ్ విష‌యానికి వ‌స్తే మ‌హేంద్ర‌న్ జైరాజ్ సినిమాటోగ్ర‌ఫీ చాలా బావుంది. ఇక ఇలాంటి ప్రేమకథా చిత్రాలకు సంగీత‌మే ప్ర‌ధాన బ‌లం. గోవింద్ వ‌సంత సంగీతం, బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ సన్నివేశాల‌ను మ‌రో రేంజ్‌లో నిలిపాయి. ఇక దీనికి తోడు మిర్చికిర‌ణ్ మాట‌లు మెప్పిస్తాయి. సినిమాలో చాలా స్లో నెరేష‌న్‌లో కొన‌సాగుతుంది. ప్రేమ్‌కుమార్ భావోద్వేగాల‌పై ప‌ట్టు కోల్పోకుండా క‌థ‌ని న‌డిపించిన విధానం మెప్పిస్తుంది. దిల్‌రాజు చేసిన తొలి రీమేక్ సినిమా ఇది. ఆయ‌న సంస్థ స్థాయికి త‌గ్గట్టుగా నిర్మాణ విలువ‌లు ఉన్నాయి.

తీర్పు..

ప్రేమ‌లో గాయపడిన హృదయాలకు.. తొలిప్రేమలో మధురజ్ఞాపకాలను మరోమారు ఆవిష్కరించే ల‌వ్ ఎమోష‌న్స్ మూవీ..! జాను..!!

చివరగా.. మ‌న‌సుల్ని హ‌త్తుకునే.. ‘జాను’..!

Posted: February 7, 2020, 2:39 pm
‘డిస్కోరాజా’

విశ్లేషణ

డిస్కోరాజా..డిస్కో మ్యూజిక్‌ను ఇష్ట‌ప‌డే రాజా అనే ఓ గ్యాంగ్‌స్ట‌ర్ క‌థ. సింపుల్‌గా చెప్పాలంటే ఇదే సినిమా లైన్‌. రెగ్యుల‌ర్ క‌మ‌ర్షియ‌ల్ మూవీ. నాన్న ర‌వితేజ చ‌నిపోవడం.. అత‌నికి కొడుకు ర‌వితేజ ఉండ‌టం. అత‌నిపై ప‌గ సాధించ‌డానికి వ‌చ్చిన విల‌న్స్ భ‌ర‌తం ఎలా ప‌ట్టార‌నేది మూల క‌థ‌. అయితే దీనికి తండ్రి పాత్ర‌లో1980 బ్యాక్‌డ్రాప్‌లో కాస్త ట‌చింగ్ ఇవ్వ‌డం . కొడుకు పాత్ర‌ను అనాథ చూపించి అత‌ని చుట్టూ క‌థ‌ను న‌డ‌ప‌డం. చివ‌ర‌కు తండ్రే అస‌లు త‌న వెనుక క‌థ ఏం జ‌రిగిందో తెలుసుకునే క్ర‌మంలో న‌డిచే సినిమా.

ఇక సినిమాను న‌డిపించే మెయిన్ పాత్ర డిస్కోరాజాది. ఈ పాత్ర‌తో పాటు అత‌ని కొడుకు పాత్ర‌ను ర‌వితేజ క్యారీ చేశాడు. తండ్రి పాత్ర‌.. కొడుకు పాత్ర ఒకే ఏజ్‌లో ఉండే కాన్సెప్ట్ ఉండే సినిమా కావ‌డంతో ర‌వితేజ‌ను ఎక్క‌డా ఏజ్ డిఫ‌రెన్స్ చూపించాల్సిన అవ‌స‌రం లేకుండా పోయింది. ఆ విష‌యంలో డైరెక్ట‌ర్ వి.ఐ.ఆనంద్‌ను అభినందించాలి. ఈ రెండు పాత్ర‌ల‌కు ఉన్న క‌మ‌ర్షియ‌ల్ ట‌చ్‌.. కొత్త‌ద‌నం లేని పాత్రలు కావ‌డంతో ర‌వితేజ రెండు పాత్ర‌ల‌ను త‌న‌దైన స్టైల్లో చేసేశాడు. లుక్ ప‌రంగా యంగ్‌గా క‌నిపించి ఆక‌ట్టుకున్నాడు.
 
వాసు అనే పాత్ర కంటే డిస్కోరాజ పాత్ర‌కున్న ప్రాధాన్య‌త ఎక్కువ‌. 1980 బ్యాక్‌డ్రాప్‌లో సాగే ఈ పాత్ర‌లో ర‌వితేజ లుక్ అప్ప‌టి రెట్రో లుక్‌ను పోలి ఉంది. ర‌వితేజ రెట్రో లుక్ మిన‌హా సినిమాలో చెప్పుకోద‌గ్గ ఎలిమెంట్స్ లేవు. హీరో డాన్‌గా ఎదిగడం.. అత‌ని ఓ శ‌త్రువు ఉండ‌టం.. మ‌రో క‌న‌ప‌డ‌ని శత్రువు ఉండ‌టం కామ‌న్‌గా ఇత‌ర సినిమాల్లో ఉన్న‌ట్లే ఉంది. డిస్కోరాజా గ్యాంగ్‌స్ట‌ర్‌గా ఎదిగే క్ర‌మంలో బ్యాంకు దొంగ‌త‌నం కామెడీగా అనిపిస్తుంది. బ్యాంకును దొంగ‌తనం చేసిన దెవ‌రో తెలిసినా పోలీసులు ఆల‌స్యంగా వ‌స్తారు.

ఇక డాన్‌గా ఎదిగే క్ర‌మంలో ర‌వితేజ‌ను ప్లేబోయ్‌గా చూపించే ప్ర‌య‌త్నం చేశాడు ద‌ర్శ‌కుడు. అత‌ను మాట‌లు రాని.. విన‌ప‌డ‌ని హీరోయిన్‌ను ప్రేమించ‌డం ఆమె ప్రేమ‌కోసం గ్యాంగ్‌స్ట‌ర్ క‌నుమ‌రుగై కొత్త జీవితాన్ని ప్రారంభించాల‌నుకుంటాడు. ఆ క్ర‌మంలో అత‌నిపై దాడి జ‌ర‌గ‌డం. రొటీన్ క‌మ‌ర్షియ‌ల్ సినిమా. ఈ విష‌యాలు తెలియ‌ని కొడుకు ర‌వితేజ.. తండ్రిని చంపాల‌నుకోవ‌డం.. కానీ నిజం తెలుసుకుని మెయిన్ విల‌న్ ద‌గ్గ‌ర‌కు వెళ్లడం అత‌న్ని చంపేస్తారు. కానీ ఇక్క‌డ అస‌లు ట్విస్టు. అస‌లు హీరో క‌ష్టాల‌కు కార‌ణ‌మైన విల‌న్ మ‌రొక‌డుంటాడు. అత‌న్ని చంప‌డంతో సినిమా ముగుస్తుంది.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

ర‌వితేజ వ‌న్ మేన్ షో అని చెప్పొచ్చు. ఆయ‌న పాత్రలో ప‌లు కోణాలు క‌నిపిస్తాయి. వాట‌న్నింట్లోనూ చ‌క్కగా ఒదిగిపోయాడు. డాన్‌గా, వాసు అనే ఒక సాధార‌ణ యువ‌కుడిగా చాలా బాగా న‌టించాడు. ప్రథమార్ధంలో వెన్నెల కిషోర్‌, తాన్య హోప్ త‌దిత‌ర కామెడీ గ్యాంగ్‌తో క‌లిసి బాగా న‌వ్వించాడు. ద్వితీయార్ధంలో డిస్కోరాజ్‌గా క‌నిపించిన విధానం ఇంకా బాగుంటుంది. బాబీ సింహా న‌ట‌న చిత్రానికి ప్రధాన‌ బ‌లం. బ‌ర్మా సేతుగా ఆయ‌న పాత్రకి ప్రాణం పోశాడు. విల‌నిజం బాగా పండింది. సునీల్ న‌ట‌న, ఆయ‌న పాత్రని తీర్చిదిద్దిన విధానం సినిమాకి ప్రధాన ఆక‌ర్షణ‌. పాయ‌ల్ రాజ్‌పుత్ మాట‌లు కూడా లేకుండా హెలెన్‌గా చ‌క్కటి అభిన‌యం ప్రద‌ర్శించింది. అందంతోనూ, పాత‌కాలంనాటి లుక్‌తోనూ క‌ట్టిపడేస్తుందామె. పాయ‌ల్ రాజ్‌పుత్ పాత్ర జ‌స్ట్ ఓకే. ఓపాట మ‌రికొన్ని సీన్స్‌తో త‌న పాత్ర‌ను ప‌రిమితం చేశారు. కానీ త‌న‌కు ఈ పాత్ర పెద్ద బ్రేక్ ఇవ్వ‌దని సినిమా చూస్తే క‌చ్చితంగా అర్థ‌మ‌వుతుంది. ఇక తాన్యా హోప్ పాత్ర గురించి ఎంత త‌క్కువ‌గా చెప్పుకుంటే అంత బెట‌ర్‌. ఇక రాంకీ, స‌త్య‌, సునీల్‌, ర‌ఘుబాబు, భ‌ర‌త్‌, వెన్నెల‌కిషోర్ త‌దిత‌రులు వారి వారి పాత్ర‌ల ప‌రిధి మేర చ‌క్క‌గా న‌టించారు.

{youtube}v=PDky1zSO7N8|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

సాంకేతిక విభాగం మంచి ప‌నితీరుని క‌న‌బ‌రిచింది. కార్తీక్ ఘ‌ట్టమ‌నేని కెమెరా ప‌నిత‌నం మెప్పిస్తుంది. ఫ్లాష్ బ్యాక్ స‌న్నివేశాలను, లద్దాఖ్‌  నేప‌థ్యాన్ని చాలా బాగా చూపించారు. త‌మ‌న్ సంగీతం సినిమాకి మ‌రింత బ‌లాన్నిచ్చింది. `నువ్వు నాతో ఏమ‌న్నావో ...` పాట మాత్ర‌మే విన‌డానికి బావుంది. పాట‌లు చూడటానికి గొప్ప‌గా ఏవీ లేవు. బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ఓకే. ఎడిట‌ర్ మాత్రం సెకండాఫ్‌లో మ‌రో ప‌దిహేను నిమిషాలు క‌త్తెర‌కు ప‌ని చెప్పి ఉండాల్సింది.ఇత‌ర విభాగాలు కూడా స‌మ‌ష్టిగా ప‌నిచేశాయి. ద‌ర్శకుడు వి.ఐ.ఆనంద్ ఒక కొత్త నేప‌థ్యంలో క‌థ‌ని రాసుకున్న విధానం బాగుంది నిర్మాణ విలువ‌లు ఉన్నతంగా ఉన్నాయి.

తీర్పు..

డిస్కోరాజా.. కాస్త 1980 బ్యాక్ డ్రాప్‌తో సాగే సాధార‌ణ క‌మ‌ర్షియ‌ల్ డ్రామా..! వెతికినా దొరకని సైన్స్ ఫిక్షన్.!!

చివరగా.. సగటు ప్రేక్షకులకు బోరింగ్ రాజా..!..!

Posted: January 24, 2020, 3:20 pm
‘సరిలేరు నీకెవ్వరు’

విశ్లేషణ

మాస్‌ ఎంటర్ టైనర్ సరిలేరు నీకెవ్వరు చిత్రంలో మహేశ్‌బాబు తన అభిమానులకు ఫుల్ మీల్స్ బోజనం వడ్డించాడు. సగటు అభిమాని ఏం కోరుకుంటాడో అవన్నీ రంగరించి తయారు చేసుకున్న కథలా అనిపిస్తుంది. ఆర్మీ అధికారి అజయ్ కృష్ణ పాత్రలో మహేశ్‌ లుక్‌, యాక్షన్‌ అదిరిపోయింది. అదే సమయంలో ప్రొఫెసర్‌ భారతిని కాపాడే వ్యక్తిగా రెండు పాత్రల్లో వేరియేషన్స్‌ చూపించాడు. ఆర్మీ నేపథ్యంతో సినిమాను మొదలు పెట్టిన దర్శకుడు నెమ్మదిగా కథలోకి తీసుకెళ్లే ప్రయత్నం చేశాడు.

ఆర్మీ మేజర్ గా ఉగ్రవాదుల నుంచి మహేశ్ బాబు విద్యార్థులను కాపాడే సన్నివేశాలు ఆకట్టుకున్నాయి. అప్పటివరకు సీరియస్ గా వున్న కథ అజయ్ కర్నూలు ప్రయాణంతో కామెడీ ట్రాక్ ఎంట్రీ ఇస్తోంది. రైలులో రష్మిక, సంగీత, రావు రమేష్‌, బండ్ల గణేశ్‌ తదితర పాత్రలు ప్రవేశించడంతో సినిమా ఆసక్తికరంగా మారుతుంది. రైలులో జరిగే సన్నివేశాలన్నీ ప్రేక్షకులకు కడుపుబ్బా నవ్విస్తాయి. అజయ్ ను ప్రేమించే అమ్మాయిగా రష్మిక నటన, మేనరిజం.. బ్లేడ్‌ గ్యాంగ్‌గా బండ్ల గణేష్‌ హంగామాతో ప్రథమార్ధం కితకితలు పెట్టిస్తుంది.

రైలు కర్నూలు చేరుకున్న తరువాత కథ మళ్లీ సీరియస్ ట్రాక్ లో రన్ అవుతుంది. ఇక్కడి నుంచి అజయ్, భారతి-నాగేంద్ర ప్రసాద్‌ మధ్య పోరు మొదలవుతుంది. ఒక హత్య కేసు కోసం భారతి పోరాటం చేయడం, ఆమె కుటుంబంపై నాగేంద్ర ప్రసాద్‌ కక్ష సాధించడం, విషయం తెలిసిన అజయ్‌ ఆ చర్యలను అడ్డుకోవడం ఇలా సన్నివేశాలన్నీ ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉంటాయి. మహేశ్‌-విజయశాంతి-ప్రకాష్‌రాజ్‌ ఒకరితో మరొకరు పోటీ పడి మరీ నటించారు. ప్రథమార్ధంలో కామెడీకి అధిక ప్రాధాన్యం ఇచ్చిన దర్శకుడు ద్వితీయార్ధంలో కథనం సీరియస్ గా నడిపించాడు.

అయితే క్రైమ్‌ బ్రాంచ్‌ కోటిగా సుబ్బరాజు, కిషోర్ లతో కామెడీని రన్ చేశాడు. రాజకీయ నాయకులను బంధించి మహేశ్ బాబు చెప్పే పిట్ట కథ, వాళ్లను భయపెట్టడానికి బాంబు పెట్టడం తదితర సన్నివేశాలు సరదాగా ఉంటాయి. ఇక విజయశాంతి-మహేశ్ బాబుల మధ్య ఆర్మీ గొప్పదనం గురించి సన్నివేశాలు ఉద్విగ్నతకు గురి చేస్తాయి. ఆ సన్నివేశాల్లో నేపథ్య సంగీతం ఒళ్లు గగురుపొడిచేలా చేస్తుంది. ముఖ్యంగా మహేశ్‌ కర్నూలు వచ్చిన కారణాన్ని చెప్పే సన్నివేశంలో భావోద్వేగాలు అద్భుతంగా పండాయి.

అయితే ఎఫ్ 2 మాదిరిగానే ఈ చిత్రం కూడా ప్రథమార్థం ఎంతో ఆసక్తిగా సాగినా.. ద్వితీయార్థంలో కొంత సాగదీత వుందనిపిస్తోంది. అయితే, కథ సీరియస్ గా సాగుతూనే మహేశ్‌ కామెడీ టైమింగ్‌ అలరిస్తుంది. ముఖ్యంగా యాక్షన్‌ సన్నివేశాల సమయంలోనూ మహేశ్‌ పంచ్ లు, ప్రాసలు అభిమానులను ఆకట్టుకుంటాయి. ఇక సూపర్ స్టార్ కృష్ణ వెండితెరపై తళుక్కున మెరుస్తారు. ఆయన మెరుపులను వెండితెరపై చూడాల్సిందే. అయితే చిత్రంలో కొన్ని సన్నివేశాలకు ఇంకాస్త కత్తెర పడితే బాగుండు అనిపించిక మానదు.. ఇక రోటిన్ కు బిన్నంగా సాగే క్లైమాక్స్ కూడా అభిమానుల అంచనాలకు దూరంగా వుంది.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

మహేష్ కెరీర్ మొత్తంలో అత్యంత ఉత్సాహభరితమైన పాత్రల్లో ‘సరిలేరు నీకెవ్వరు’లోని అజయ్ క్యారెక్టర్ ఒకటిగా నిలుస్తుందనడంలో సందేహం లేదు. మహేష్ ఫ్యాన్స్ తో పాటు మిగతా ప్రేక్షకులు కూడా ప్రిన్స్ ను ఇలాంటి పాత్రలో చూసి ఇష్టపడతారు. అంత ఎనర్జిటిగ్గా.. సరదాగా సాగుతుంది మహేష్ పాత్ర. సిగ్నేచర్ మేనరిజం, స్టయిల్ రాయలసీమ యాస, కామెడీ టైమింగ్ అన్నింట్లో మహేష్ అదరగోట్టాడు. డ్యాన్సింగ్ స్కిల్స్ ను కూడా ప్రదర్శించాడు. ముఖ్యంగా ‘మైండ్ బ్లాంక్’ పాటలో మహేష్ స్టెప్పులు అభిమానుల్ని ఉర్రూతలూగిస్తాయి. ఓవరాల్ గా మహేష్ తన అభిమానులకైతే కనువిందు చేసేశాడు.

హీరోయిన్ రష్మిక మందన్నా పాత్ర చాలా సాధారణంగా అనిపిస్తుంది. ఆమె ఉత్సాహంగానే నటించినా.. పాత్ర మరీ సిల్లీగా అనిపిస్తుంది. లుక్స్ పరంగా మహేష్ ముందు ఆమె తేలిపోయింది. కొన్ని సన్నివేశాల్లో మరీ రెచ్చిపోయిందిరో అనిపించేలా వుంది. దాదాపు 13 ఏళ్ల తరువాత రీఎంట్రీ ఇచ్చిన విజయశాంతి.. తన హుందా తనంలో చిత్రానికి వెన్నె తీసుకువచ్చింది. మెడికల్ కాలేజీ ఫ్రోఫెసర్ గా తన ప్రత్యేకత చాటుకుంది. సైనికుల గొప్పదనం గురించి చెప్పే సన్నివేశంలో విజయశాంతి నట కౌశలం కనిపిస్తుంది.

ప్రకాష్ రాజ్ గురించి చెప్పడానికేమీ లేదు. సహజంగా పాత్రలోకి పరకాయ ప్రవేశం చేసే ఆయన ఈ చిత్రంలో మంత్రి నాగేంద్ర ప్రసాద్‌గా ప్రేక్షకులను మెప్పించారు. ముఖ్యంగా మహేశ్‌-ప్రకాష్ రాజ్ ల మధ్య వచ్చే సన్నివేశాల్లో ఇద్దరూ పోటాపోటీగా నటించారు. రావు రమేష్ రాజేంద్ర ప్రసాద్ వెన్నెల కిషోర్ సత్యదేవ్ మురళీ శర్మ చాలా మామూలు పాత్రలు ధరించినా వారి పాత్రపరిధి మేరకు వారు బాగా నటించారు. జయప్రకాష్ రెడ్డి.. అజయ్.. సంగీత పర్వాలేదు.

{youtube}v=Pim3CUGCXbY|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

దేవిశ్రీ ప్రసాద్ పాటలు, సంగీతం, ఆర్మీ గొప్పదనం సన్నివేశంలో వినిపించే బ్యాక్ గ్రౌండ్ స్కోరింగ్ అదిరింది. పాటలు దృశ్యపరంగా ఆకట్టుకునేలా వున్నాయి. శేఖర్ మాస్టార్ కొరియోగ్రఫీకి మార్కులు పడ్డాయి. డాంగ్ డాంగ్.. మైండ్ బ్లాక్ పాటలతో పాటు దేశభక్తి గీతానిని అందించిన మ్యూజిక్ హాట్సాఫ్. రత్నవేలు ఛాయాగ్రహణం చాలా బాగుంది. పిల్లల కిడ్నాప్, బాంబు పేలుడు సన్నివేశాల్లో ఛాయాగ్రహనం ఆకట్టుకుంది. వీటితో పాటు కశ్మీర్ ఎపిసోడ్లో.. కొండారెడ్డి బురుజు యాక్షన్ సీన్లో విజువల్స్ సూపర్బ్.

నిర్మాణ విలువలకు ఢోకా లేదు. సినిమా చాలా రిచ్ గా తెరకెక్కింది. దర్శకుడిగా అనిల్ రావిపూడి తన ప్రత్యేకతను రోటీన్ చిత్రాల కథ తరహాలోనే తీసినా.. సూపర్ స్టార్ ఇమేజ్.. అభిమానులు కోరుకునే మాస్ సన్నివేశాలతో మార్కులు వేసుకున్నాడు. కమర్షియల్ సినిమాల్లో కథ పెద్దగా ఉండదు కానీ.. ఇందులో కథ విషయంలో అతను మరీ లైట్ తీసుకున్నాడు. అతను ఎప్పట్లా కామెడీలో తన బలాన్ని చూపించాలని అనుకున్నాడు. అయితే ద్వితీయార్ధంలో తడబడ్డినట్టుగా కనిపించాడు. అయితే తమ్మిరాజు మాత్రం ఇంకాస్త పనిపెట్టింవుంటే సినిమా ఓ రేంజ్ లో దూసుకెళ్లదన్న టాక్ వుంది.

తీర్పు..

‘సరిలేరు నీకెవ్వరు’.. నిడివి ఎక్కువై.. సాగిందే కానీ.. బొమ్మ మాత్రం.. దద్దరిల్లింది.!

చివరగా.. మహేశ్ ఫ్యాన్స్ కు పండగ బోజనమే..!

Posted: January 11, 2020, 8:58 am
‘దర్బార్’

విశ్లేషణ

ర‌జినీకాంత్ అభిమానులు కోరుకుంటున్నట్లు ఓ ప‌క్కా క‌మ‌ర్షియ‌ల్ చిత్రాన్ని చేయాలని నిర్ణ‌యించుకుని స్టార్ డైరెక్ట‌ర్ మురుగ‌దాస్‌తో క‌లిసి చేసిన సినిమాయే ద‌ర్బార్‌. రజనీ వంటి స్టార్ తో సినిమాను రూపోందిస్తున్న క్రమంలో మురుగ‌దాస్ చిత్ర కథపై చాలా శ్ర‌ద్ధ పెట్టాడు. అప్పుడెప్పుడో ప‌క్కా పోలీస్ క్యారెక్ట‌ర్‌లో అల‌రించిన ర‌జినీకాంత్ చాలా కాలం త‌ర్వాత చేసిన పోలీస్ ఆఫీస‌ర్ సినిమా ఇది. ఆయ‌న ఇమేజ్ ను దృష్టిలో పెట్టుకుని మురుగ‌దాస్ ప‌క్కా క‌మ‌ర్షియ‌ల్ ఎలిమెంట్స్ తో ద‌ర్బార్ సినిమాను తెర‌కెక్కించారు.

అయితే కథలో కొత్తదనం మిస్ అయ్యింది. చాలా సినిమాల్లో ఇలాంటి కథతో వుందన్నది కాదనలేని వాస్తవం. అయితే ఇలాంటి కథతో సినిమాను రూపోందించేందుకు నిర్మాతలు ముందుకు రావడం సాహసమేనని హీరో ర‌జినీకాంత్ చెప్పడం నూటికి నూరుపాళ్లు నిజమే. నిర్మాతలదే కాదు హీరో రజనీకాంత్ కూడా నిజంగానే సాహసం చేశారు. మురగదాస్ పైనున్న నమ్మకం.. కథనంలో కొత్తదనంపై పూర్తి విశ్వాసంతో ముందుకెళ్లారు రజని. ప్రథ‌మార్ధంలో రెండు మూడు చోట్ల ఇంటెలిజెన్స్ స్క్రీన్ ప్లేని వాడుకున్నాడు ద‌ర్శకుడు మురుగదాస్‌‌.

ఇంటెలిజెన్స్ స్క్రీన్ ప్లే స‌న్నివేశాలు చిత్రానికి ప్రధాన ఆక‌ర్షణ‌గా నిలిచాయి. తెలివిగా విదేశాలకి పారిపోయిన అజ‌య్ మ‌ల్హోత్రాని అంతే తెలివిగా దేశానికి ర‌ప్పించడం, అత‌న్ని జైల్లోనే మ‌ట్టుబెట్టడం నేప‌థ్యంలో వ‌చ్చే విరామ స‌న్నివేశాలు ఆక‌ట్టుకుంటాయి. ద్వితీయార్థంలో మాత్రం ఆ జోరు క‌నిపించ‌దు. తండ్రీకూతుళ్ల మ‌ధ్య సెంటిమెంట్‌పైనే దర్శకుడు దృష్టిపెట్టాడు. అవి కుటుంబ ప్రేక్షకుల్ని మెప్పించేలా అనిపించిన‌ప్పటికీ, క‌థ క‌థ‌నాల ప‌రంగా మాత్రం చిత్రం నెమ్మదిగా మారిపోయింది. న‌య‌న‌తారతో స‌న్నివేశాల నుంచి వినోదం పుట్టించే ప్రయ‌త్నం చేశారు. ర‌జ‌నీ స్టైల్‌, ఆయ‌న జోష్ ఈ సినిమాకి ప్రధాన ఆక‌ర్షణ‌గా నిలిచింది.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

మొత్తంగా రజనీకాంత్ సోలో పెర్ఫామెన్స్ కూడివుంది. అభిమానులు కోరుకున్నట్లుగా సినిమాలో అంతా తానై క‌నిపించాడు. నవయవ్వన యువకుడిలా హుషారుగా కనిపించాడు రజనీ. అటు ఫైట్స్, ఇటు డ్యాన్సుల్లోనూ రజనీ తన మార్కు చూపించాడు. తన అభిమానులు గత కొన్ని చిత్రాల నుంచి కోరుకుంటున్న తన హీరోయిజం కోణాన్ని చూపాడు. కూతురు నేపథ్యంలో వచ్చే సన్నివేశాల్లోనూ రజనీకాంత్ చక్కని సెంటిమెంట్ పండించారు. నివేదా థామస్ అభినయం కూడా చిత్రానికి ఎంతగానో దోహదపడింది. హీరోయిన్ గా చేసిన న‌య‌న‌తార‌ పాత్ర చిన్నదే. అమె మాత్రం తనకు కేటాయించిన పాత్రలో పూర్తి న్యాయం చేసింది.

ద్వితీయార్థం అంతా మెయిన్ విల‌న్ సునీల్ శెట్టి, హీరో ర‌జినీకాంత్ మ‌ధ్య‌నే ఎక్కువ భాగం సాగుతుంది. పేరుకు పెద్ద డాన్ కానీ ఆ ప్రభావం కొన్ని సన్నివేశాలకే పరిమితం అవుతుంది. మిగతా సన్నివేశాల్లో ఆయన గాంభీర్యం కనిపించదు. యోగిబాబు రజనీకాంత్ తో కనిపిస్తూ నవ్వించాడు. ప్ర‌తీక్ బబ్బ‌ర్‌, న‌వాజ్‌షా కూడా ఉన్నంత‌లో కామెడీతో న‌వ్వించే ప్రయ‌త్నం చేశాడు. ర‌జినీ ల‌వ్ ట్రాక్‌కు ఓ రీజ‌న్ పెట్టి దాన్ని ర‌న్ చేయ‌డంతో మ‌న‌కు ఓకే అనిపిస్తుంది. టోట‌ల్ క‌థ ప‌రంగా చూస్తే ఇదొక రివేంజ్ డ్రామా. అస‌లు ఆ ప్ర‌తీకారం ఎవ‌రు ఎవ‌రి మీద‌, ఎందుకు తీర్చుకున్నార‌నేది వెండితెరపై తెలుసుకోవాల్సిందే.

{youtube}v=cUNNTO0IJSU|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

సాంకేతికంగా సినిమా ఉన్నతంగా ఉంది. సంతోష్ శివ‌న్ కెమెరా ప‌నిత‌నం చక్కగా వుంది. మాస్ ఆడియెన్స్‌ను ఆక‌ట్టుకునే స్టైల్లో రామ్‌ల‌క్ష్మ‌ణ్ ఫైట్స్ మాస్ అడియన్స్ ను ఆకట్టుకునేలా వున్నాయి. ను డిజైన్ చేశారు. ర‌జినీకాంత్ ఇంట్ర‌డ‌క్ష‌న్ ఫైట్ సింప్లీ సూప‌ర్బ్‌. అనిరుధ్ సంగీతం చిత్రానికి ప్రధాన ఆక‌ర్షణ‌గా నిలుస్తాయి. ముఖ్యంగా నేప‌థ్యం సంగీతం, దుమ్ము ధూళి పాట‌తో అనిరుధ్ చిత్రాన్ని మ‌రో స్థాయికి తీసుకెళ్లాడు. మాస్ సీన్స్ వ‌చ్చే స‌మ‌యంలో బ్యాక్‌గ్రౌండ్ వ‌చ్చే తలైవా అనే సౌండ్ అభిమానుల‌కు ఇంపుగా ఉంటుందన‌డంలో సందేహం లేదు.

ర‌జ‌నీకాంత్ ఇమేజ్‌, ఆయన స్టైల్ పైనే ఎక్కువ‌గా ఆధార‌పడ్డాడు మురుగ‌దాస్‌. తన మార్కుగా పేరున్న కొన్ని మైండ్‌గేమ్ స‌న్నివేశాల్ని మాత్రం ఇందులో బాగా చూపించారు. శ్రీకర్ ప్రసాద్ ఎడిటింగ్ కు కూడా మార్కులు బాగానే పడ్డాయి. అనిరుధ్ పాట‌లు తెలుగు ఆడియెన్స్‌కు పెద్ద‌గా క‌నెక్ట్ కాకపోయినా మ్యూజిక్ విషయంలో.. మాత్రం అడియన్స్ కనెక్ట్ అవుతారు. నిర్మాణ విలువ‌లు బావున్నాయి. మొత్తంగా అభిమానులు రజనీకాంత్ ను ఎలా చూడాల‌నుకుంటున్నారో అలా చూపించే క‌మ‌ర్షియ‌ల్ ఎంట‌ర్‌టైన‌ర్ ఇది.

తీర్పు..

రజనీ అభిమానులు చాలా కాలంగా వేచిచూస్తున్న క‌మ‌ర్షియ‌ల్ ఎంట‌ర్ టైన‌ర్.. ‘దర్బార్’

చివరగా.. అభిమానులకు పండగ ‘దర్బార్‘.!

Posted: January 9, 2020, 12:23 pm
‘ప్రతిరోజూ పండగే’

విశ్లేషణ

ఆనందంగా.. సంతోషంగా తన వాళ్ల మధ్య తాను ఉన్నప్పుడు మాత్రమే చావును ఆహ్వానించాలని.. చివరి క్షణాలు ఎప్పుడో తెలిపినప్పుడు కూడా ప్రతిరోజును పండగలా గడపాలని భావించే ఒక పెద్దాయన తన కోరికను ఎలా తీర్చుకున్నాడు. తన కోరికను తన మనవడు ఎలా తీర్చగలిగాడు. చివ‌రి రోజులు అన‌గానే ఎమోషన్స్ తో ముడిపడే సన్నివేశాలు.. వుంటాయని భావిస్తాం. కానీ, ద‌ర్శ‌కుడు ఇక్క‌డే తెలివిగా త‌న మార్క్‌ని ప్ర‌ద‌ర్శించాడు. చావు అంశాన్ని కూడా కామెడీతో ముడిపెట్టి తీశాడు. అదే  ఈ సినిమాని ప్ర‌త్యేకంగా మార్చింది.

నిజానికి చాలా సినిమాల్లో చూసిన క‌థే ఇది. త‌ల్లిదండ్రులు వృద్ధాప్యంతో ఒంట‌రి జీవితాన్ని గ‌డుపుతున్నా, గ‌జిబిజి జీవితాల వ‌ల్ల ప‌ట్టించుకోని పిల్ల‌ల నేప‌థ్యంలో చాలా క‌థ‌లు వ‌చ్చాయి. అక్క‌డ పండింది సెంటిమెంటే. కానీ, మారుతి ఈ సినిమాని వాటికి భిన్నంగా తీర్చిదిద్దే ప్ర‌య‌త్నం చేశాడు. ప్రాక్టిక‌ల్ మ‌న‌స్త‌త్వాల్ని, ‘సంస్కారం’ లేని పాత్ర‌ల్ని ప్ర‌వేశ‌పెట్టి వాటి ద్వారా సంద‌ర్భోచితంగా కామెడీ రాబ‌ట్టే ప్ర‌య‌త్నం చేశాడు. ముఖ్యంగా రావు ర‌మేష్ పాత్ర సాగే విధానం సినిమాకి ప్ర‌ధాన‌బ‌లం. ఫస్టాఫ్‌లో వచ్చే చాలా సన్నివేశాలు అద్భుతంగా వర్కవుట్ అవ్వడమే కాకుండా.. కడుపుబ్బా నవ్వించాయి కూడా.

పూర్తిస్థాయి ఫన్ ఎంటర్‌టైనర్‌గా ఫస్టాఫ్ తీర్చిదిద్దాడు మారుతి. సాయి ధరమ్ తేజ్ ఎంట్రీ సీన్.. కుటుంబంలో వచ్చే కామెడీ సన్నివేశాలన్నీ బాగానే అల్లుకున్నాడు మారుతి. అన్నింటికంటే హైలైట్ రాశి ఖన్నా ఏంజిల్ ఆర్నా ట్రాక్. కమెడియన్స్ అవసరం లేకుండా పూర్తిగా రాశిపైనే కామెడీ ట్రాక్ రాసుకున్నాడు మరుతి. రావు రమేష్ కూడా ఈమెకు తోడయ్యాడు. ఫస్టాఫ్, సెకండాఫ్ అని తేడా లేకుండా ఇద్దరూ సినిమా అంతా బాగానే నవ్వించారు. కుటుంబ ప్రేక్షకులను టార్గెట్ చేసి తీసిన ఈ చిత్రం బాగానే వర్కవుట్ అయ్యేలా కనిపిస్తుంది. క్లైమాక్స్ ఎమోషనల్ గా కనెక్ట్ చేశాడు మారుతి కానీ రొటీన్ కథ కావడంతో ఎంతవరకు పాస్ మార్కులు వేయించుకుంటుందనేది చూడాలిక.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

సుప్రీం హీరో సాయి ధరమ్ తేజ్ త‌న న‌ట‌న‌తో ఆక‌ట్టుకున్నాడు. ఎన్నారై మ‌న‌వ‌డిగా, తాతని ప్రేమించే కుర్రాడిగా ఆయ‌న పాత్ర‌లో ఒదిగిపోయి తన పాత్రకు పూర్తి న్యాయం చేశాడు. ఓ వైపు కామేడిని పండించడంతో పాటు మరోవైపు ఎమోషన్స్ ను కూడా క్యారీ చేశాడు. అప్పుడప్పుడూ వద్దన్నా మెగాస్టార్ ను తలపించాడు. రాశీఖ‌న్నా టిక్ టాక్ సెల‌బ్రిటీగా అందంగా క‌నిపించింది. ఆమె పాత్ర చేసే సంద‌డి కూడా ఆక‌ట్టుకుంటుంది.

సాయిధరమ్ తేజ్ హీరో అయినా.. తాత పాత్రలో నటించిన సత్యరాజ్ చుట్టూనే కథ మొత్తం తిరగడంతో ఆయనే పాత్రే ఈ చిత్రంలో కీలకంగా మారింది. ఆ పాత్రకు తగ్గట్టుగా సత్యారాజ్ ప్రేక్షకులను మెప్పించాడు. ఎదిగిన మనవళ్లు వున్న తాత.. ఎలా వ్యవహరిస్తాడో అలానే పాత్రోచితాన్ని పండించాడు. ఇక రావు ర‌మేష్ అయితే క‌డుపుబ్బా న‌వ్వించాడు. ప్ర‌థ‌మార్ధంలోనూ, ద్వితీయార్ధంలోనూ ఆయ‌న పాత్రే హైలైట్‌. మరో విధంగా చెప్పాలంటే ఈయనే సినిమాకు ప్రధానబలం కూడా. మ‌హేష్‌, ప్ర‌వీణ్‌, సుహాస్‌, హ‌రితేజ త‌దిత‌రులు చేసే సంద‌డి కూడా ఆక‌ట్టుకుంటుంది.

{youtube}v=qsKAnwKP-v0|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

థమన్ మరోసారి మంచి సంగీతమే అందించాడు. ముఖ్యంగా తకిట తకిట పాట అయితే థియేటర్స్‌లో గోల చేయించింది. మరో రెండు పాటలు కూడా బాగున్నాయి. కోటగిరి వెంకటేశ్వరరావు ఎడిటింగ్ బాగుంది. కాకపోతే సెకండాఫ్ ఇంకాస్త జాగ్రత్త తీసుకోవాల్సింది. అక్కడక్కడా బలవంతపు సన్నివేశాలు వచ్చినట్లు అనిపించాయి. జయకుమార్ సినిమాటోగ్రఫీ అద్భుతంగా ఉంది. సినిమాకు ప్రధాన బలం అదే. ఇక దర్శకుడు మారుతి మరోసారి రొటీన్ కథతోనే వచ్చాడు కానీ ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేసాడు. తన మార్కుకు భిన్నంగా కుటుంబ కథతో వచ్చినా కూడా చాలా వరకు సక్సెస్ అయ్యాడు. ముఖ్యంగా గతంతో పోలిస్తే ఎమోషనల్ సీన్స్ బాగా వర్కవుట్ చేసాడు. అయితే సెకండాఫ్ ఇంకాస్త శ్రద్ధ పెట్టుంటే సినిమా రేంజ్ మారిపోయుండేది. ఓవరాల్‌గా యావరేజ్ ఫ్యామిలీ డ్రామా దగ్గరే ఆగిపోయాడు మారుతి.

తీర్పు..

ఫ్యామిలీ ఆడియన్స్ కు పండుగ వాతావరణాన్ని ముందే తీసుకొచ్చిన కుటంబకథా చిత్రం.. ‘ప్రతిరోజు పండగే’

చివరగా.. ఆకట్టుకునే ఫ్యామిలీ ఎంటర్ టైనర్ ‘ప్రతిరోజు పండగే‘.!

Posted: December 20, 2019, 11:54 am
‘వెంకీ మామ’

విశ్లేషణ

పాత కాలం నాటి కథ.. రొటీన్ కమర్షియల్ సినిమాలు తీస్తే దర్శకుడు.. దీంతో ‘వెంకీ మామ’ చిత్రం కూడా రోటీన్ లాగే వున్నా కొంత కామెడీ ట్రాక్ తో ప్రథమార్థం రక్తి కడుతుంది. కాగా, ద్వీతాయార్థం మాత్రం మరీ కథ ఆకట్టుకోలేదు. భూతద్దం వేసి వెతికినా ఇందులో కొత్తదనం అన్నది కనిపించదు. ఓవైపు టెర్రరిస్టుల మీద ఆర్మీ సర్జికల్ స్ట్రైక్స్ మీద ఒక ట్రాక్ నడిపిస్తూనే.. మరోవైపు జాతకాల సెంటిమెంటు చుట్టూ మూల కథను నడిపడంలో కొంత మేరకు సక్సెస్ అయినా.. పలు సందర్భాల్లో లాజిల్ మాత్రం కనబడదు. ఇక సాగదీతగా కూడా అనిపిస్తోంది. వెంకీ క్యారెక్టర్లో కొంత విషయం ఉండటం.. స్క్రీన్ ప్రెజెన్స్ అదీ బాగుండటం.. చైతూతో ఆయన కెమిస్ట్రీ వర్కవుట్ కావడం ‘వెంకీ మామ’లో చెప్పుకోదగ్గ సానుకూలతలు.

మేనల్లుడిని వెతుక్కుంటూ కశ్మీర్ కు వెళ్లే మామగా వెంకీ ఆరంభంలో కనిపించిన తీరు.. ఆయన చూపించిన ఇంటెన్సిటీ చూస్తే ఒక ఎమోషనల్ మూవీ చూడబోతున్న భావన కలుగుతుంది. ఐతే తర్వాత ఫ్లాష్ బ్యాక్ లో మామా అల్లుళ్ల అనుబంధాన్ని ఎలివేట్ చేస్తూ సరదాగానే సినిమాను నడిపించే ప్రయత్నం చేశారు. మామను పెళ్లి వైపు నడిపించడానికి అల్లుడు.. అల్లుడి ప్రేమను సెట్ చేయడానికి మామ చేసే ప్రయత్నాలు కొంత మేర నవ్విస్తాయి. కానీ అందులోనూ కొత్తదనం ఏమీ కనిపించదు. ఒక దశ దాటాక ఈ ఎపిసోడ్లను సాగదీసిన భావన కలుగుతుంది.

ఐతే అక్కడక్కడా వెంకీ తనదైన శైలిలో వినోదం పండించడం.. వెంకీ మామ పాట ఆకట్టుకునేలా తీయడం.. యాక్షన్ సీక్వెన్సులు బాగానే పండటంతో ఫస్టాఫ్ టైంపాస్ కు ఢోకా ఉండదు. ద్వితీయార్ధంలో కథను మలుపు తిప్పాల్సిన చోట డ్రామా.. సెంటిమెంట్ డోస్ ఎక్కువైపోయాయి. జాతకాల చుట్టూ నడిపిన వ్యవహారం 80ల నాటి సినిమా చూస్తున్న భావన కలిగిస్తుంది. మామా అల్లుళ్లు విడిపోవడానికి దారితీసే పరిణామాలు మరీ నాటకీయంగా తయారయ్యాయి. ఇక్కడ అనుకున్న స్థాయిలో ఎమోషన్ పండలేదు. ఇక టెర్రరిస్టులపై సైన్యం దాడికి సంబంధించిన ఎపిసోడ్ సిల్లీగా అనిపిస్తుంది. కశ్మీర్ ఎపిసోడ్ అసలు ఈ సినిమాలో సింక్ అవ్వలేదు.

దాన్ని అంత పకడ్బందీగా ట్రెండీగా ఏమీ తీయలేదు. ముఖ్యంగా మిలిటరీలో పని చేసిన అనుభవమే లేని మామ.. అల్లుడి కోసం టెర్రరిస్టుల దగ్గరికి వెళ్లి వాళ్ల నాయకుడిని చంపేయడం.. దాడిలో తీవ్రంగా గాయపడి మృత్యు అంచుల్లోకి వెళ్లి కూడా బతికేయడం అతిగా అనిపిస్తాయి. ప్రథమార్ధంలో ఉన్న ఇంప్రెషన్ కూడా.. సినిమా ముగింపులో తగ్గిపోతుంది. మొత్తంగా ‘వెంకీ మామ’ అంచనాలకు దూరంలోనే నిలిచిది. రెగ్యులర్ కమర్షియల్ సినిమాలకు అలవాటు పడ్డవారికి ‘వెంకీ మామ’ ఓకే అనిపిస్తుంది 

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

వెంకటేష్ ఈ సినిమాలో చాలా ఉత్సాహంగా నటించాడు. ఆయన లుక్ కూడా బాగానే కుదిరిందీ.. వయసుకు తగ్గ పాత్ర కావడంతో అలవోకగా చేసుకుపోయాడు. చైతూతో అతడి కెమిస్ట్రీ బాగా కుదిరింది. రియల్ లైఫ్ మామా అల్లుళ్లు రీల్ లైఫ్ లో కూడా బాగానే అకట్టుకుంది. అతను ఉన్నంతలో బాగా చేసినా.. తన పాత్రను మరింత బాగా తీర్చిదిద్దాల్సింది. ఆర్మీ ఎపిసోడ్ లో చైతూ ప్రత్యేకంగా చేసిందేమీ లేదు. పాయల్ రాజ్ పుత్ పాత్ర ప్రేక్షకుల్ని కొన్ని దశాబ్దాలు వెనక్కి తీసుకెళ్తుంది. ఆమె అప్పీయరెన్స్ కూడా ఏమంత గొప్పగా లేదు. రాశి ఖన్నాది కూడా మామూలు పాత్రే కానీ.. ఉన్నంతలో పాయల్ తో పోలిస్తే ఎక్కువ స్కోర్ చేసింది. విలన్లుగా రావు రమేష్.. దాసరి అరుణ్ కుమార్ పాత్రలు.. వాళ్ల నటన రొటీనే. ప్రకాష్ రాజ్, హైపర్ ఆది తమ పాత్రకు న్యాయం చేశారు.

{youtube}v=b8gI3ijht8E|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

మంచి ఫాంలో ఉన్న తమన్.. ‘వెంకీ మామ’ శైలికి తగ్గ సంగీతం అందించాడు. టైటిల్ సాంగ్ తో పాటు ‘కోకా కోలా పెప్సీ’ పాటలు ఆకట్టుకుంటాయి. నేపథ్య సంగీతం ఓకే అనిపిస్తుంది. ప్రసాద్ మూరెళ్ల కెమెరా పనితనం ఆకట్టుకుంటుంది. విజువల్స్ అందంగా ఉన్నాయి. నిర్మాణ విలువలకు ఢోకా లేదు. సురేష్ ప్రొడక్షన్స్ సంస్థ స్థాయికి తగ్గట్లే బాగా ఖర్చు పెట్టారు. సినిమాను రిచ్ గా తీర్చిదిద్దారు. దర్శకుడు బాబీ చాలా పరిమితులున్న రొటీన్ కథతో ఏ మ్యాజిక్ చేయలేకపోయాడు. అతను ఎక్కువగా వెంకీ మీద ఆధారపడ్డాడు. ఆయన చరిష్మాను బాగానే ఉపయోగించుకున్నాడు. మామా అల్లుళ్ల మధ్య కొన్ని సన్నివేశాలు.. ప్రథమార్ధంలో యాక్షన్ ఘట్టాల్ని.. పాటల్ని బాగానే తీశాడు. కానీ కథకు కొత్త ట్రీట్మెంట్ ఇవ్వడంలో.. ఆసక్తికర స్క్రీన్ ప్లేతో నడిపించడంలో కొంత రోటిన్ అనిపిస్తోంది.

తీర్పు..

అన్ని వర్గాల ప్రేక్షకులను అకట్టుకునే కథ, కథనంతో రూపోందిన కుటంబకథా చిత్రం..

చివరగా... ప్రేమానుబంధాలకు ప్రతీరూపం ‘వెంకీ మామ‘.!

Posted: December 13, 2019, 7:34 am
‘అర్జున్‌ సురవరం’

విశ్లేషణ

ప‌రిశోధ‌నతో సాగే ఓ క్రైమ్ థ్రిల్లర్ కథను దర్శకుడు సంతోష్ పకడ్బంధీగా తయారు చేసుకన్న తీరు, కథనాన్ని నడిపించిన విధానం ఆస‌క్తి రేకెత్తిస్తూ.. ప్రేక్షకులను సీట్లకు కట్టిపడేస్తాయి. తీగ లాగడం, డొంక క‌ద‌ల‌డం, ఆ వెన‌క న‌మ్మలేని నిజాలు బ‌య‌టికి రావ‌డం.. ఇలా ప్రతి ద‌శ కూడా త‌ర్వాత ఏం జ‌రుగుతుంద‌నే ఉత్సుక‌త‌ని రేకెత్తించేదే. ఈ సినిమాని కూడా ద‌ర్శకుడు అదే త‌ర‌హాలో తీర్చిదిద్దారు. తొలి స‌న్నివేశ‌మే ఆస‌క్తిని రేకెత్తించేలా చేశాడు. ముఖ్యంగా కథకు ప్రాణం పోసింది దర్శకుడు కథను బ్యాలెన్సింగ్ గా తీసుకువచ్చే విధానమే.

క‌థానాయ‌కుడు న‌కిలీ స‌ర్టిఫికెట్ల కుంభ కోణంలో నిందితుడుగా క‌నిపిస్తాడు. అదెలాగో చెప్పే క్రమంలో మొద‌ల‌య్యే ఫ్లాష్‌బ్యాక్‌తో అస‌లు క‌థ ప్రారభమవుతుంది. పాత్రికేయుడిగా క‌థానాయ‌కుడు చేసే స్టింగ్ ఆప‌రేష‌న్లు, ఆ క్రమంలోనే క‌థానాయిక ప‌రిచ‌యం కావడం, వాళ్లిద్దరి మ‌ధ్య ప్రేమ‌, అంత‌లోనే అనుకోని మ‌లుపు.. ఇలా ప్రేక్షకుడిని క‌థ‌లో చ‌క్కగా నిమ‌గ్నం చేశాడు ద‌ర్శకుడు. న‌కిలీ స‌ర్టిఫికెట్ల మాఫియా కోసం క‌థానాయ‌కుడు రంగంలోకి దిగ‌డం, దాని వెన‌క వ్యక్తుల్ని బ‌య‌టికి తీసుకొచ్చేందుకు వేసే ఎత్తుగ‌డ‌ల‌తో క‌థ మ‌రింత ఆస‌క్తిగా మారుతుంది.

ద్వితీయార్ధంలో కొన్ని స‌న్నివేశాలు పున‌రావృతం అవుతున్నట్టు అనిపించినా.. భావోద్వేగాల్ని రాబ‌ట్టడంలో ద‌ర్శకుడు మంచి ప‌నితీరు ప్రద‌ర్శించారు. న‌కిలీ స‌ర్టిఫికెట్ల వ‌ల్ల జ‌రిగే ప‌రిణామాల్ని చెబుతూ.. స్కూలు కూలిపోయే స‌న్నివేశాల్ని తీర్చిదిద్దిన విధానం బాగుంది. ప‌తాక స‌న్నివేశాలు కూడా ఆక‌ట్టుకుంటాయి. క‌థానాయ‌కుడు బ‌య‌ట పెట్టిన న‌కిలీ స‌ర్టిఫికెట్లని ఎలా అస‌లువిగా మార్చారు? న‌కిలీ స‌ర్టిఫికెట్లని ఎలా చేస్తారో చూపించే స‌న్నివేశాలు కాస్త గంద‌ర‌గోళంగా అనిపిస్తాయి. అయినా.. లవ్ ..యాక్షన్ .. ఎమోషన్ .. కామెడీని తగిన పాళ్లలో కలుపుతూ ప్రేక్షకులను కదలకుండా కూర్చోబెట్టేయడంలో సక్సెస్ అయ్యాడు.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

అర్జున్ పాత్రలో నిఖిల్ పూర్తిగా ఒదిగిపోయాడు. ఎక్కడ కూడా ఆయన తన పాత్రలో నుంచి బయటికి రాలేదు. తనపై మోపబడిన నేరం నిజం కాదని నిరూపించడం కోసం .. తనలాగే మిగతా విద్యార్థులు మోసపోకూడదనే ఉద్దేశంతో మాఫియాతో తలపడే రిపోర్టర్ పాత్రకి ఆయన న్యాయం చేశాడు. యాక్షన్ .. ఎమోషన్ సీన్స్ లో మరోసారి శభాష్ అనిపించుకున్నాడు. ఇక కావ్యగా లావణ్య త్రిపాఠి పాత్ర పరిధిలో నటించింది.

ప్రతినాయకుడి పాత్రలో తరుణ్ అరోరా గొప్పగా చేశాడు. నిబ్బరంగా కనిపిస్తూ .. నిర్భయంగా తను అనుకున్నది చేస్తూ వెళ్లే మాఫియా డాన్ గా ఆయన నటన ఈ సినిమాకి హైలైట్ గా నిలుస్తుంది. హీరోకి తండ్రి పాత్రలో నాగినీడు ఎమోషనల్ సీన్స్ బలాన్ని పెంచాడు. పోలీస్ ఆఫీసర్ గా పోసాని .. లాయర్ గా వెన్నెల కిషోర్ తండ్రీకొడుకులుగా తమ పాత్రలకు జీవం పోశారు. ఇక రాజారవీంద్ర .. ప్రగతి .. సత్య .. విద్యుల్లేఖ ఓకే అనిపించారు.

{youtube}v=bUJ2D3sEDe0|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

సాంకేతికంగా సినిమా చాలా బాగుంది. నిర్మాణ విలువలు ఉన్నతస్థాయిలో వున్నాయి. సినిమాటోగ్రాఫర్‌ సూర్య మిశ్రా కెమెరా పనితనంతో సత్తాచాటాడు. పనితనానికి నూటికి నూరు మార్కులు ఇవచ్చు. యాక్షన్.. ఎమోషన్.. ఛేజింగ్ దృశ్యాలను తెరపై ఆసక్తికరంగా ఆవిష్కరించాడు. ఫస్టాఫ్ లోని రెండవ సాంగులో విదేశాల్లోని అందమైన లొకేషన్స్ ను చూపించిన తీరు ఆశ్చర్యచకితులను చేస్తుంది. ఈ చిత్రానికి అందరికంటే ఎక్కువ కష్టపడింది ఈయనే.

నవీన్ నూలి ఎడిటింగ్ కూడా చాలా బాగుంది. ఎక్కడ అనవసరమైన సీన్స్ గానీ .. సాగతీత సీన్స్ గాని కనిపించవు. 'ఈ కోపం నువ్వు నిజం చెప్పనందుకు కాదు.. నువ్వే నిజం కానందుకు' అనే లావణ్య త్రిపాఠి డైలాగ్.. 'ఇంగ్లిష్ లాగ్వేజ్ మాత్రమే సార్.. నాలెడ్జ్ కాదు' అనే డైలాగ్స్ సందర్భోచితంగా పేలాయి. సామ్ సీఎస్ సంగీతం.. రీ రికార్డింగ్ ఈ సినిమాకి మరింత బలాన్ని చేకూర్చాయి. ముఖ్యంగా రీ రికార్డింగ్ ఏ సన్నివేశం నుంచి కూడా ప్రేక్షకుడు జారిపోకుండా చేసింది.

శేఖర్ మాస్టర్ కొరియోగ్రఫీ.. వెంకట్ ఫైట్స్ బాగున్నాయి. దర్శకుడు ప్రతి సన్నివేశాన్ని చాలా ఇంట్రెస్టింగా ప్లాన్ చేసుకుని, యాక్షన్ - ఎమోషన్ పాళ్లను కరెక్టుగా కలుపుకుని పెర్ఫెక్ట్ కంటెంట్ ను ప్రేక్షకుల ముందుంచాడు. ఈ నేపథ్యంలో రొమాన్స్ పాళ్లు తగ్గినా, ఆ వెలితి ఎంతమాత్రం తెలియదు. ఇది ఎలా సాధ్యమైంది అన్న లాజిక్ విషయాల జోలికి వెళ్లి రంద్రాన్వేషణ చేయకపోతే.. సగటు ప్రేక్షకుడు చిత్రాన్ని ఆనందంగా ఎంజాయ్ చేసే అన్ని ఎలిమెంట్స్ వున్నాయి.

తీర్పు..

‘అర్జున్ సురవరం‘ అన్ని వర్గాల ప్రేక్షకులను అకట్టుకునే కథ, కథనంతో అవిష్కరించిన పరిశోనాత్మక చిత్రం..

చివరగా... విజయవంతమైన మరో పరిశోధక చిత్రం.!

Posted: November 29, 2019, 12:11 pm
‘చాణక్య’

విశ్లేషణ

ఇదో స్పై థ్రిల్లర్‌. ‘రా’ అధికారుల పనితీరు ఎలా ఉంటుంది? వాళ్ల గూఢచార్య నైపుణ్యాలు ఏంటి? దేశాన్ని కాపాడటానికి వాళ్లు ఏం చేస్తారు? ఎంతకు తెగిస్తారు? అన్న అంశాలను స్పృశిస్తూ, ఒక కమర్షియల్‌ సినిమాను తీసే ప్రయత్నం చేశారు. గూఢచారి తరహా కథలు ఎప్పుడూ ఉత్కంఠ కలిగిస్తాయి. సరైన స్క్రీన్‌ప్లే, మలుపులు తోడైతే,  ఆ ప్రయత్నం మరింత ఆకట్టుకుంటుంది. చాణక్యలోనూ అలాంటి అంశాలు కనిపిస్తాయి. ఈ కథను ఒక యాక్షన్‌ ఎపిసోడ్‌తో ప్రారంభిస్తారు.

కరాచీలో బంధించబడిన నలుగురు స్నేహితులను కాపాడటానికి హీరో చేసే ప్రయత్నాలు ఈ కథకు మూల స్తంభాలుగా నిలుస్తాయి. అయితే, వాటి చుట్టూ, సన్నివేశాలను ఆసక్తిగా, ఇంకాస్త బలంగా రాసుకుని ఉంటే బాగుండేది. ప్రథమార్ధంలో బ్యాంకు ఉద్యోగి రామకృష్ణ నేపథ్యంలో వచ్చే సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుడికి బోరు కొట్టిస్తాయి. మెహరీన్‌తో లవ్‌ ట్రాక్‌, వినోదం కోసమే సృష్టించిన ఆయా సన్నివేశాలు ఇబ్బంది కలిగిస్తాయి. కామెడీ లేకపోగా పంటి కింద రాయిలా తగులుతాయి. విశ్రాంతి ముందు వరకూ కథలో ఎలాంటి అలజడి ఉండదు. విశ్రాంతి తర్వాత దర్శకుడు కథను ట్రాక్‌ ఎక్కించాడు.

కరాచీ వెళ్లి తన స్నేహితులను ఎలా కాపాడాడన్నది ద్వితీయార్ధం. అక్కడ ఆపరేషన్‌ ఆసక్తికరంగా ఉంటే సినిమా మరో స్థాయికి వెళ్లేది. ఈ చాణక్య టైటిల్ కు తగ్గట్టు కథానాయకుడు తన తెలివితేటలను ఎలా ప్రదర్శించాడు. ఎలా కిడ్నాప్ అయిన అధికారులను అక్కడి నుంచి తప్పించాడన్న విషయంలో మాత్రం హీరోయిజం కానీ, కనీసం టైటిల్ ను సార్థకం చేసుకున్నది మాత్రం ఏమీ లేదన్నట్లుగానే సాగింది.

కాగా, చాణక్య పేరు పెట్టుకున్నతరువాత కూడా హీరో తెలివి తేటలు ప్రదర్శించకపోవడంతో ఆ సన్నివేశాలన్నీ కాస్త దారి తప్పాయి. అయితే, పతాక సన్నివేశాలు మాత్రం థ్రిల్లింగ్ గా అనిపిస్తాయి. అక్కడ దర్శకుడు ఇచ్చిన ట్విస్ట్‌ ఈ చిత్రానికి ఆయువు పట్టు, ఆయా సన్నివేశాలు ప్రేక్షకుడిని ఉత్కంఠతో ఊపేస్తాయి. యాక్షన్‌ సన్నివేశాలు, వాటిని తెరకెక్కిన విధానం, లొకేషన్‌లు ఇవన్నీ మాస్‌కు బాగా నచ్చుతాయి.

నటీనటుల విషాయానికి వస్తే..

యాక్షన్‌ హీరో ఇమేజ్‌ ఉన్న గోపీచంద్ కు మరోసారి తన శైలికి తగిన పాత్ర దొరికింది. ‘రా’ అధికారిగా చాలా నిజాయతీగా కనిపిస్తారు. బ్యాంకు ఉద్యోగిగా అమాయకత్వం ప్రదర్శిస్తారు. యాక్షన్‌ సీన్లను ఎప్పటిలాగే చురుగ్గా చేశారు. పెద్ద పెద్ద స్టార్లే కమర్షియల్ హంగులు వీడి కొత్త తరహా కథల వైపు అడుగులేస్తుంటే గోపీచంద్ ఇంకా ఇలాంటి కథలే ట్రై చేయడం ఆశ్చర్యకరం. ఇక ఇక్కడ చెప్పుకోవాల్సిన విషయం ఏమంటే.. రా ఏజెంట్ గా గోపిచంద్ లుక్ కూడా పెద్దగా సెట్ కాలేదు.

మెహ్రీన్ పిర్జాదా పాత్ర పరమ రొటీన్ గా అనిపిస్తుంది. ఒక క్యారెక్టరైజేషన్ అంటూ ఏమీ లేని పాత్రలో ఆమెను ఎంతమాత్రం గుర్తుంచుకునే అవకాశాలు లేవు. పాటల్లో కొంచెం గ్లామరస్ గా కనిపించి ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేసింది. ఆమె పాత్ర పరిమితం. ఆమె ఒక లవ్‌ ట్రాక్‌, పాటలకే పరిమితం అయింది. కథానాయిక పాత్రకంటే జరీన్‌ఖాన్‌ పాత్రకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఉంది. అర్జున్ కు సహకరించే ఆ పాత్రలో ఆమె నటన ఆకట్టుకుంటుంది.

విలన్ పాత్రలో రాజేష్ ఖట్టర్ చేసిందేమీ లేదు. ఆయన తెలుగు ప్రేక్షకులకు పరిచయం లేనివారు కావడంతో ఆయా పాత్రల్ని ప్రేక్షకులు ఆకళింపు చేసుకోవడం కష్టమవుతుంది. అతడితో పోలిస్తే ఉపేన్ పటేల్ పర్వాలేదనిపించాడు. నాజర్ స్థాయికి తగ్గ పాత్ర దక్కలేదు. సునీల్ ఉన్న కాసేపట్లో అసలేమాత్రం నవ్వించలేకపోయాడు. రఘుబాబు పర్వాలేదు. ఆలీ తన మార్కు డబుల్ మీనింగ్ డైలాగులతో రొటీన్ కామెడీ చేశాడు.

{youtube}v=5xwRV6os5Ew|620|400|1{/youtube}

టెక్నికల్ అంశాలకు వస్తే..

దర్శకుడు తిరు ఎంచుకున్న నేపథ్యం కొత్తది. అయితే, దానికి బలం చేకూర్చే సన్నివేశాలు ఇంకొన్ని రాసుకుని ఉంటే బాగుండేది. ‘చాణక్య’ టైటిల్ కు తగినట్లు సన్నివేశాలు లేవు. చాణుక్యుడి చాతుర్యం (తెలివితేటు) ప్రధర్శించకపోవడం కొంత మైనస్. ఒకటి రెండు ట్విస్ట్‌లు మినహా మిగిలిన సన్నివేశాలు సాదాసీదాగా, ముందుగా ప్రేక్షకుడి ఊహించినట్లుగానే సాగుతాయి. నేపథ్య సంగీతం ఈ సినిమాకు ప్రధాన బలం.

ప్రేమకథలకు మంచి ఫీల్ ఉన్న మ్యూజిక్ చేసే విశాల్ చంద్రశేఖర్ ను ‘చాణక్య’ లాంటి కమర్షియల్ సినిమాకు సంగీత దర్శకుడిగా ఎందుకు పెట్టుకున్నారో అర్థం కాదు. అతను తన శైలిలోనూ పాటలు చేయలేదు. అలాగని మంచి మాస్ పాటలూ ఇవ్వలేదు. రెంటికీ చెడ్డ విధంగా ఇచ్చిన పాటల్లో ఏదీ అంతగా ఆకట్టుకోలేదు. శ్రీచరణ్ పాకాల.. ‘గూఢచారి’.. ‘ఎవరు’ స్టయిల్లోనే మ్యూజిక్ చేశాడు కానీ.. అది ఈ సినిమాలో సింక్ అవలేదు.

వెట్రి ఛాయాగ్రహణం సినిమాకు అదనపు బలం. నిర్మాణ విలువలకు ఢోకా లేదు. అనిల్ సుంకర బాగానే ఖర్చు పెట్టాడు. నిర్మాణ పరంగా చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారు. తెరపై భారీదనం కనిపిస్తుంది. యాక్షన్‌ సన్నివేశాల కోసం, లొకేషన్ల కోసం చాలా ఖర్చు పెట్టారు. అబ్బూరి రవి తన మాటల గురించి ఇక్కడ ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించే అవకాశం ఇవ్వలేదు. ఇక గోపిచంద్ కు రాసిన డైలాగ్స్ కూడా పెద్దగా పేలలేదు.

తీర్పు..

‘చాణక్య’ స్పై థ్రిల్లర్ చిత్రానికి కావాల్సిన ఉత్కంఠ..  మాస్ డైలాగ్స్, ఎత్తుకు పైఎత్తు వేసే తెలివితేటలు లేని చిత్రం..

చివరగా... చాతుర్యం ప్రదర్శించిన ‘చాణక్య’..!

Posted: October 5, 2019, 10:56 am