Latest Telugu Movie Reviews in Telugu

ఓం న‌మో వేంక‌టేశాయ‌

భక్తిరస చిత్రాలను అందించటంలో అక్కినేని నాగార్జున, రాఘవేంద్ర రావులది ఎప్పుడూ ప్రత్యేక శైలే. అన్నమయ్య, శ్రీరామదాసు, శిరిడి సాయి ఇలా రెగ్యులర్ కమర్షియల్ చిత్రాల మధ్యలో వదలటం గత కొన్నేళ్లుగా చూస్తున్నాం. అలాంటి కాంబోలో మళ్లీ నమో వేంకటేశాయ అంటూ ఓ సినిమా రావటం చర్చనీయాంశమైంది. అంతగా పరిచయం లేని హథీరాం బాబా జీవిత కథను సినిమాగా తెరకెక్కించటంతో ఆ అంచనాలు పెరిగాయి. మరి నాగ్-దర్శకేంద్రుడి భక్తి మ్యాజిక్ ఈసారి ఎలా పని చేసిందో తెలియాలంటే రివ్యూలోకి వెళ్లాల్సిందే.

విశ్లేషణ:

భక్తి అనే పాయింట్ కు ఎమోషనల్ డ్రామాను యాడ్ చేస్తే అది ఖచ్ఛితంగా వర్కువట్ అయిన ఫార్ములాను ఇంతకు ముందు అన్నమయ్య, శ్రీరామదాసులలో రాఘవేంద్ర రావు అల్రెడీ చూపించాడు. కొత్తగా హథీరాం బాబా గురించి స్టడీ చేసింది తక్కువే అయినా కథను దానిని బిల్డప్ చేసిన ప్రయత్నం చాలా బాగుంది. రామదాసు లోని కారాగారానికి పంపటం అనే అంశాన్ని పట్టకుని ఓ పరమ భక్తుడు దేవుడిని మెప్పించటం ప్రేక్షకులు ఎంగేజ్ అయ్యేలా తెరకెక్కించాడు దర్శకేంద్రుడు.

ఇదే సమయంలో తిరుమల మీద జరిగే కొన్ని స్వామివారి శేష వస్త్రం, అగ్ని తీర్థం, వెంకటగిరి, నిత్య కళ్యాణం లాంటి ఘట్టాలను ప్రేక్షకుల కళ్లకు కట్టినట్లు చూపించటం అభినందనీయం. దీనికితోడు సిచ్యుయేషనల్ గా వచ్చే నాలుగు పాటలు, సెకంఢాఫ్ లో వచ్చే కథ, క్లైమాక్స్ లో ఎమోషన్ సన్నివేశాలు సినిమాను పీక్స్ లోకి తీసుకెళ్లాయి. అయితే ఫస్టాఫ్ లో వచ్చే కొన్ని అనవసర సన్నివేశాలు, రాముడు భగవంతుడితో పాచికలు ఆడే సిచ్యుయేషన్, రెండు పాటలు సినిమా లెంగ్త్ ను పెంచాయోమో అనిపించక మానదు.

నటీనటుల విషయానికొస్తే... రొమాంటికే కాదు, భక్తిరస పాత్రలంటే కూడా ఎంత లీనమయిపోతాడో తెలియంది కాదు. అన్నమయ్య, రామదాసుల కంటే హథీరాం గురించి జనాలకు పెద్దగా పరిచయం లేదు. అలాంటి క్యారెక్టర్ ను ఛాలెంజ్ గా తీసుకుని నాగ్ చేసిన ఫెర్ ఫార్మెన్స్ చూస్తే నిజంగా హథీరాం ఇలాగే ఉండేవాడేమో అన్న ఫీలింగ్ కలగక మానదు. క్లైమాక్స్ లో ఎమోషనల్ సీన్లలో అంతగా డెప్త్ చూపించాడు. ఇక యాక్షన్ సన్నివేశాలలో, మరోవైపు స్వామివారి కోసం పరితపించే ప్రియ భక్తుడిగా మెప్పించాడు. రాఘవేంద్రరావు తన మీద నిలబెట్టిన నమ్మకాన్ని వమ్ము చేయకుండా వంద శాతం న్యాయం చేశాడు.

ఇక శ్రీవెంకటేశ్వర స్వామి పాత్రలో చేసిన సీరియల్ నటుడు సౌరభ్ రాజ్ జైన్ కూడా మంచి ఫెర్ ఫార్మెన్స్ నే ఇచ్చాడు. లిప్ సింక్ మిస్సయినప్పటికీ, ఎలాగూ పౌరాణిక పాత్రలు చేసిన అనుభవం మూలానో ఏమో ఆ పాత్ర హవభావాలను బాగానే పండించాడు. అయితే ఎటోచ్చి కుర్రాడు కావటం మూలానోఏమో పాత్ర మెచ్యూరిటీకి వయసు సరిపోలేదేమో అనిపిస్తుంది. కృష్ణమ్మగా అనుష్క మంచి రోల్ నే సంపాదించింది. రామా మరదలి క్యారెక్టర్ లో ప్రగ్న్యా జైస్వాల్ చిన్నరోల్ లో నే కనిపించినప్పటికీ, ఒక్క పాటలో గ్లామర్ రసాన్ని ఒలకబోసింది. విలన్ పాత్రలో గోవిందరాజులుగా రావు రమేష్, చక్రవర్తిగా సంపత్ రాజులు ఓకే అనిపించారు. జగపతి బాబు పాత్ర కేవలం పాటకే పరిమిత అయినట్లు అనిపిస్తుంది. బ్రహ్మీ రోల్ వేస్టయ్యింది.

ఇక టెక్నికల్ అంశాల విషయానికొస్తే.. ఎప్పటిలాగే తన మ్యూజిక్ మ్యాజిక్ తో నిలబెట్టాడు కీరవాణి. అఖిలాండ కోటి పాటలో అతనిచ్చిన మ్యూజిక్ అమోఘం. బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ కూడా అదే స్థాయిలో ఇచ్చాడు. సీనియర్ కెమెరామెన్ గోపాల్ రెడ్డి రాఘవేంద్రరావు టేస్ట్ కు తగ్గట్లుగానే చూపించాడు. జేకే బైరవి రాసిన డైలాగులు ఓ మోస్తరుగా ఉన్నాయి. రిస్క్ తీసుకోకుండా ఇప్పటి స్లాంగ్ తోనే వాటిని రాసేశాడు. గౌతంరాజు ఎడిటింగ్ ఫర్వాలేదు. భక్తి రస చిత్రాలకు ముఖ్యమైన ఆర్ట్ వర్క్ ను కిరణ్ కుమార్ బాగా చేశాడు.  నిర్మాత మహేష్ రెడ్డి సినిమాకు గ్రాండ్ లుక్కు తెచ్చేందుకు చేసిన ఖర్చు నిర్మాణ విలువల్లో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

 

ఫ్లస్ పాయింట్లు:
నాగ్ నటన
పాటలు
సంగీతం

{youtube}Tcy4M7P2CRI|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు:
కొన్ని అనవసర సన్నివేశాలు
కామెడీ

తీర్పు:

కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవం కృప కోసం ఓ గొప్ప భక్తుడు అయిన రామా హథీరాం బావాజీ గా ఎలా మారాడు అన్న కథను చాలా ఎఫెక్టివ్ గా తెరపై చూపించగలిగాడు దర్శకుడు రాఘవేంద్ర రావు. నాగ్ నటన, పాటలు, మిగతా ఆర్టిస్ట్ ల సపోర్ట్ ఇలా సమిష్టి కృషితో ఓం నమోవేంకటేశాయ రూపొందించాడు. అయితే మునుపటి సినిమాల కన్నా ఎమోషనల్ పాలు కాస్త తక్కువైనప్పటికీ, ఓ డీసెంట్ చిత్రాన్నే అందించటంలో దర్శకేంద్రుడు విజయవంతం అయ్యాడనే చెప్పుకోవచ్చు.


చివరగా... హథీరాం బాబాగా నాగ్ నట విశ్వ‌రూపం.. ఓ ఆధ్యాత్మిక ప్ర‌యాణం...

Posted: February 10, 2017, 9:54 am
ఎస్‌-3 (యముడు 3)

తాను ఫ్లాపుల్లో ఉన్నప్పుడల్లా సింగం సిరీస్ తో వచ్చి హిట్లు కొట్టడం సూర్యకి అలవాటు అయిపోయింది. ఇంతకు ముందు ఈ ఫ్రాంచైజీలో వచ్చిన రెండు సినిమాలు కూడా సేమ్ కాస్ట్ అండ్ క్రూ తో(విలన్లు తప్ప) వచ్చి బ్లాక్ బస్టర్లు అయినవే. ప్రస్తుతం సూర్యకు సరైన హిట్ పడక చాలా కాలమే అయ్యింది. దీంతో మూడో పార్ట్ ఎస్-3 అకా యముడు-3 తో రంగంలోకి దిగిపోయాడు. వాయిదాలు పడుతూ వస్తున్నప్పటికీ, దర్శకుడు హరి, సూర్య మీద నమ్మకం సినిమాపై అంచనాలను ఏ మాత్రం తగ్గకుండా చేశాయ్. మరి యముడు 3 గా సూర్య ఏ రేంజ్ లో చెలరేగిపోయాడు, సింగం సిరీస్ సక్సెస్ ట్రాక్ ను దర్శకుడు హరి కొనసాగించాడా? తెలుసుకోవాలంటే రివ్యూలోకి వెళ్లాల్సిందే.

విశ్లేషణ:

ఒక సిరీస్ సినిమాలు చేసినప్పడు ఒకే తరహా కథలను ఎంచుకోకుండా ముందుకు వెళ్లటం కత్తి మీద సాములాంటిదే. అయితే హరి మాత్రం గత రెండు సిరీస్ లలో ఇంచు మించు ఒకే తరహా ఉన్న కథలనే ఎంచుకున్నా సూర్య ఇమేజ్ తో మంచి ఫలితం రాబట్టగలిగాడు. అయితే సింగం-3 విషయానికొస్తేనే కథ విషయంలో మాత్రం రెండు పార్ట్ లతో పోల్చుకోక తప్పదు. ఎందుకంటే ఇందులో కేవలం హీరోయిజం మీదనే టోటల్ భారాన్ని వేసి నడిపించాడు డైరక్టర్. ఎలాంటి ట్విస్టులు లేకుండా, సింపుల్ గా సాగిపోయే కథకి, భారీ యాక్షన్ సీక్వెన్స్ జోడించి సాగదీసే యత్నం చేశాడు.

ఇక ఎంటర్ టైనింగ్ విషయానికొస్తే.. గత రెండు సినిమాల్లో సిచ్యుయేషనల్ కామెడీని వాడుకున్న దర్శకుడు ఈసారి మాత్రం ఫేలయ్యాడు. ఎమోషనల్ తోపాటు, యాక్షన్ కి కూడా సమాన ప్రాధాన్యత ఇచ్చిన హరి ఈసారి దాన్ని పూర్తిగా వదిలేశాడు. పూర్తిగా పవర్ ఫుల్ యాక్షన్ సీన్లేనే తెరకెక్కించటంతో ఇది మిగతా వారికి ఎంత వరకు కనెక్ట్ అవుతుందనేది డౌట్ గానే అనిపిస్తోంది.

నటీనటుల విషయానికొస్తే పోలీసాఫీసర్ పాత్రలో సూర్య ఏ రేంజ్ లో విజృంభిస్తాడో ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. పోలీసాఫీసర్ పాత్రలో మరోసారి రెచ్చిపోయాడు. మొదటి పార్ట్ లో ఎస్ ఐ, రెండో పార్ట్ లో ఏసీపీ, మూడో పార్ట్ లో డీసీపీ నరసింహగా, ఓ యూనివర్సల్ కాప్ గా సినిమాను పతాక స్థాయిలో నిలబెట్టాడు. డాన్స్, ఎమోషన్ సీన్లలో డైలాగులు అన్నింట్లోనూ విజృంభించాడు. అయితే కొన్ని సందర్భాల్లో ఆ లౌడ్ నెస్ ఎక్కువ అనిపించక మానదు. ఇక గత రెండు సిరీస్ లో కేవలం లవర్ పాత్రకే పరిమితమైన అనుష్కను ఇందులో భార్యగా చూపించాడు దర్శకుడు. ఓ ఇంపార్టెంట్ పాత్రలో శృతీహాసన్ అలరించింది. అయితే కేవలం పాటలకు తప్ప కథ కోసం హీరోయిన్లను వాడినట్లు అనిపించదు.

రాధిక శరత్ కుమార్ శృతీ తల్లి పాత్రలో మెప్పించింది. కొత్తవాడైనా విలన్ గా ఠాగూర్ సింగ్ బాగా చేశాడు. కమెడియన్ పరోటా సూరి కామెడీ అంతగా వర్కవుట్ కాలేదు. నాజర్, శరత్ సక్సేనా, రాధారవి పరిధి మేరలో నటించారు.

టెక్నికల్ అంశాల విషయానికొస్తే... మ్యూజిక్ పరంగా అంతా ఆకట్టుకోలేకపోయిన హ్యారిస్ జైరాస్ బ్యాగ్రౌండ్ లో మాత్రం తన మార్క్ ను చూపించాడు. ప్రియన్ సినిమాటోగ్రఫీ చాలా రిచ్ గా ఉంది. ఇద్దరు ఎడిటర్లు పని చేసినప్పటికీ ఎందుకనో అది అంతగా కుదరలేదు. చాలా సన్నివేశాలు కత్తిరించాల్సి ఉంది. యాక్షన్ సీక్వెన్స్ దుమ్మురేగిపోయేలా అద్భుతంగా ఉన్నాయి. డైలాగులు కూడా అదే రేంజ్ లో పేలిపోయాయి. అయితే దర్శకుడిగా మాత్రం హరి తన ముద్ర వేయలేకపోయాడు.


ఫ్లస్ పాయింట్లు:

సూర్య
ప్రీ ఇంటర్వెల్ బ్యాంగ్
యాక్షన్ సన్నివేశాలు

{youtube}7JB_L5uqmB0|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు:
కథ, కథనం
సెకండాఫ్ సాగదీత
ఎంటర్ టైన్ మెంట్ లేకపోవటం

తీర్పు:

సింగం సిరీస్ అనగానే ఓ మాఫియా ముఠాను తన బుద్ధిబలంతో మట్టుబెట్టే నరసింహనే చూశాం. కానీ, ఈ పార్ట్ లో కేవలం భుజబలాన్ని మాత్రమే ఉపయోగించాడేమో అనిపిస్తుంది. కథలో కొత్తదనం లేకపోయినా లాజిక్ లేని హెవీ యాక్షన్ సన్నివేశాలతో నెట్టుకొద్దామని యత్నించాడు దర్శకుడు. పైగా సెకంఢాఫ్ లో లెంగ్తీనెస్ మరీ ఎక్కువ అయిపోవటం ప్రేక్షకుడి సహనాన్ని పరిక్షిస్తుంది. అయితే తమిళ జనాలకు తెగనచ్చే ఈ టైప్ ఆఫ్ జోనర్ సినిమాలు తెలుగు ప్రేక్షకులను ఏ మేర అలరిస్తాయన్నది కాస్త డౌటే.

చివరగా.. ఎస్- (యముడు-3) కథ నిల్ యాక్షన్స్ ఫుల్...

Posted: February 9, 2017, 10:15 am
నేను లోకల్

ఐదు హిట్లు కొట్టి టాలీవుడ్ లో మాంచి ఊపు మీద ఉన్న నేచురల్ స్టార్ నాని ఈ యేడాది తన ఫస్ట్ చిత్రాన్ని మన ముందుకు తెచ్చేశాడు. త్రినాథరావు దర్శకత్వంలో ఫస్ట్ టైం ఓ యాక్షన్ కథతో అది కూడా దిల్ రాజు లాంటి ఓ స్టార్ ప్రొడ్రూసర్ సినిమాతో మన ముందుకు వచ్చాడు. నేను లోకల్ అంటూ థియేటర్లలో సందడి చేస్తున్నాడు. మరి ఈ సినిమాతో నాని డబుల్ హ్యాట్రిక్ కొట్టాడా? ఇప్పుడు చూద్దాం.

విశ్లేషణ:
నేనులోకల్ గురించి చెప్పాలంటే ఓ సింపుల్ అండ్ బ్యూటీఫుల్ ప్రేమకథ.. రెండు-మూడు ట్విస్ట్ లు.. కలర్ ఫుల్ సాంగ్స్, ఎంటర్ టైనింగ్ గా సాగిపోయే స్టోరీ. కావాల్సినన్నీ కామెడీ సీన్లు, ఫైట్లు. రేసీగా సాగిపోయే స్క్రీన్ ప్లేను నడిపించిన దర్శకుడు త్రినాథరావు సినిమాను బాగా తెరకెక్కించాడు. సాధారణంగా ఇలాంటి కథలను ఎంచుకున్న దర్శకుడు ఫస్టాఫ్ లోనే ఎక్కువ ఎంటర్ టైన్ మెంట్ ను ఇరికించేసి, సెకండాఫ్ లో కాస్త స్లోగా నిదానించేలా చేస్తారు. కానీ, నేనులోకల్ కాస్త రివర్స్ అనిపించకమానదు.

పనిలేని హీరో అమ్మాయి వెంట పడటం, చివరకు ఫ్లాట్ అయిపోయి తాను లవ్ లో పడిపోవటం లాంటి రెగ్యులర్ సోదీ మినహాయిస్తే ఫస్టాఫ్ సో జస్ట్ ఓకే అనిపిస్తుంది. అయితే ఇంటర్వెల్ నుంచి ఆడియన్స్ ను ఎంగేజ్ చేసే కథ సెకండాఫ్ లో కూడా కంటిన్యూ అయి చివరకు ప్రీ క్లైమాక్స్ నుంచి పీక్స్ లో సాగిపోయి మంచి ముగింపు ఇస్తుంది.

నటీనటుల విషయానికొస్తే... కామెడీ టైమింగ్ లో నానిని వంకపెట్టలేం ఇది తెలిసిందే. అయితే ఫస్ట్ టైం ఫుల్ ఫ్లెడ్జ్ యాక్షన్ సీన్స్ లో నాని ఇందులో నటించాడు. ఫైట్స్ లో కాస్త అతి అనిపించినప్పటికీ, ఓవైపు స్టైలిష్ గా కనిపిస్తూనే, మరోవైపు మాస్ అవతార్ లో ఎనర్జీ లెవల్స్ ఏ మాత్రం తగ్గకుండా కానిచ్చేశాడు. ఇక ఫస్ట్ టైం డాన్సులపై కూడా కాంసట్రేషన్ చేసినట్లు క్లియర్ గా తెలిసిపోతుంది. బహుశా దేవీ మాంచి బీట్స్ ఇవ్వటమే కారణం అయి ఉండొచ్చు. ఇది కీర్తి సురేష్ విషయానికొస్తే సింపుల్ గా కానిచ్చేసింది. పతాక సన్నివేశాలలో ఎక్కడా తప్పులు దొర్లకుండా క్యూట్ గా నటించింది. నాని పెరేంట్స్ గా పోసాని, ఈశ్వరీరావు, కీర్తి పాధర్ గా బాలీవుడ్ నటుడు సచిన్ కేద్కర్, పోలీసాఫీసర్ గా నవీన్ చంద్ర తమ పాత్రల్లో కానిచ్చేశారు. ఇక రావు రమేష్ నెగటివ్ పాత్రతో మరోసారి జీవించేశాడు. ఇంత వరకు రివీల్ కానీ ఈ రోల్ ఆడియన్స్ కు సర్ ప్రైజ్ ఇస్తుందనుకోవచ్చు.


టెక్నికల్ పరంగా... రిలీజ్ కు ముందే ఆడియన్స్ కు కనెక్ట్ అయిన ఆడియో, విజువల్స్ పరంగా కూడా ఆకట్టకుంది. బ్యాగ్రౌండ్ మ్యూజిక్ లో దేవీ పనితనం గురించి స్పెషల్ గా చెప్పాల్సిన పని లేదు. నాని లాంటి యంగ్ స్టర్ ఫస్ట్ టైం క్రేజీ ట్యూన్స్ ఇచ్చాడు దేవీ. సర్ ప్రైజ్ ఇస్తుంది. నిజార్ షఫీ కెమెరాపనితనం సినిమాకు రిచ్ నెస్స్ తీసుకొచ్చింది. పాటల్లో ముఖ్యంగా చంపేశావే సాంగ్.. లో అతని వర్క్ ఇంప్రెసివ్ గా ఉంది. ఎడిటింగ్ చక్కగా కుదిరింది. డైలాగులు సింపుల్ అండ్ స్వీట్ గా పేలాయి. ప్రతిష్టాత్మక బ్యానర్ కాబట్టి నిర్మాణ విలువలు అదే రేంజ్ లో ఉన్నాయి.

 

ఫ్లస్ పాయింట్లు:

యూత్ ఫుల్ స్టోరీ

నాని యాక్షన్

సంగీతం

కామెడీ

 

{youtube}lylc7eY6yRU|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు:
సెకండాఫ్ లో కొన్ని సాగదీత సన్నివేశాలు


తీర్పు:
ఇప్పటిదాకా కేవలం క్లాసిక్ ఫెర్ ఫార్మెన్స్ తో ఆకట్టుకుంటున్న నానితో యూత్ కు కనెక్ట్ అయ్యేలా ఓ మాస్ యాంగిల్ లో చూపిస్తూ మరోవైపు ఫ్యామిలీ ఆడియన్స్ కూడా కనెక్ట్ అయ్యేలా చేశాడు. అనుకున్న కథను అంతే ఎంటర్ టైనింగ్ గా తెరకెక్కించటంలో డైరక్టర్ త్రినాథరావు సక్సెస్ అయ్యాడు.


చివరగా... నేనులోకల్... ఓ కమర్షియల్ ఫుల్ టైంపాస్ మూవీ...

Posted: February 2, 2017, 6:59 am
లక్కున్నోడు

కామెడీ ఎంటర్‌టైనర్‌ లనే నమ్ముకుని వాటితో చక్కటి ఫలితాలను అందుకున్నాడు మంచు వారబ్బాయి విష్ణు. అయితే సోలో హిట్ లేక చాలా కాలమే అవుతోంది. అందుకే మరోసారి అదే జోనర్ ను నమ్ముకుని లక్కున్నోడు తో మన ముందుకు వచ్చాడు. గీతాంజలి, త్రిపుర వంటి హర్రర్‌ చిత్రాలను డైరెక్ట్‌ చేసిన రాజ్‌కిరణ్‌ ఈ సినిమాకు దర్శకత్వం వహించాడు. ఈ వారం సినిమాలేవీ లేకపోవటంతో ఆ అడ్వాంటేజ్ ను వాడుకుందామని ఊహించని రీతిలో ప్రీ పోన్ చేసుకుని మరీ రిలీజ్ చేవాడు. మరి విష్ణు ప్రయత్నం ఫలించిందా..? లక్కున్నోడు విష్ణు కి సోలో హిట్ అందించిందా చూద్దాం. 

విశ్లేషణ:

హిట్లు లేకుండా సతమతమయ్యే హీరోలు ఎంచుకునే ఏకైక ఫార్ములా కామెడీ జోనర్. కథ, కథనాలు పాతవే అయినప్పటికీ, వాటిని సరిగ్గా జనాలకు ఎక్కేలా ఎంటర్ టైనింగ్ గా చూపిస్తే చాలూ ఆటోమేటిక్ గా ఆ బొమ్మ హిట్టే అవుతుంది. కానీ, దర్శకుడు రాజ్ కిరణ్ లక్కున్నోడు విషయంలో మాత్రం ఆ ఫార్ములాను ఫాలో కాలేకపోయాడు. అప్పుడెప్పుడో 80 లలో వచ్చిన సినిమాల కథను పేపర్ మీద పెట్టుకుని దానిని అలాగే చూపించాడా? అన్న అనుమానాలు కలగక మానవు. పోనీ ఆడియన్స్ ను కూర్చోబెట్టే ఫన్నీ ఎపిసోడ్లు ఏవైనా ఉన్నాయా? అంటే అది కూడా అందించలేకపోయాడు.

కథ పాతదే అయినా ఎంచుకున్న నటీనటులు మంచి వారే. కానీ, దానిని స్క్రీన్ పై సరిగ్గా డీల్ చేయలేకపోయాడు. హీరో ఆత్మ హ‌త్య చేసుకొందామ‌నుకొన్న సీన్ నుంచి తండ్రి అపార్థం చేసుకున్నానంటూ బోరుమనే సన్నివేశం దాకా అన్ని పాత చింతకాయ పచ్చడి సీసాలోనివే. ఇక లవ్ ట్రాక్ అయితే మరీ ఘోరం. సినిమాకు ఏ మాత్రం ఉపయోగపడలేదు సరికదా ఇరిటేషన్ తెప్పిస్తాయి.

నటీనటుల విషయానికొస్తే... విష్ణు కామెడీ టైమింగ్ మాములుగానే బాగుంటుంది. ఇందులో ఇంకాస్త బెటర్ మెంట్ చూపించాడు. అయితే ఆ ఫ్లాన్ పెద్దగా వర్కువుట్ కాలేదనిపించకమానదు. మ్యావ్.. మ్యావ్ అంటూ చేసే కామెడీ చిరాకు పుట్టిస్తుంది. హ‌న్సిక లుక్కు పరంగా ఎంత ముదిరిపోయిందో అనిపించకమానదు. క్యారెక్టర్ కూడా పెద్దగా స్కోప్ లేదు. స‌త్యం రాజేష్‌, ప్ర‌భాస్ శీను, వెన్నెల కిషోర్ ఉన్నంతలో కాస్త బెట‌ర్ అన్న ఫీలింగ్ కలగక మానదు‌.

సాంకేతిక వర్గం... ఈ సినిమాకి ముగ్గురు సంగీత ద‌ర్శ‌కులు ప‌ని చేసిన అవుట్ పుట్ గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచింది. కెమెరా వ‌ర్క్ బాగానే ఉంది. సినిమారిచ్‌గా చూపించారు. ఈ సినిమాలో కొన్ని కొన్ని సీన్లు ఓకే అనిపించాయంటే అదంతా మాట‌ల ర‌చ‌యిత డైమండ్ ర‌త్న‌బాబు చ‌ల‌వే‌. కానీ సినిమాను అవి నిలబెట్టలేకపోయాయి. క‌థ‌, క‌థ‌నాల‌పై శ్ర‌ద్ద పెట్ట‌కుండా ఏదో మొక్కుబడిగా కానిచ్చేయటంతో సినిమా తేలిపోయింది. నిర్మాతగా విష్ణు బాగానే ఖర్చుపెట్టినా, బాక్సాఫీస్ వద్ద కలెక్షన్లు రాబట్టడం కాస్త కష్టమే.


ఫస్ పాయింట్లు:
- ఫస్టాఫ్‌
- ఇంటర్వెల్‌ బ్లాక్‌

మైనస్ పాయింట్లు:
- లాజిక్‌ లేని కథ, బోరింగ్ కథనం
- ఎడిటింగ్‌
- పాటలు

తీర్పు:
ఓ మంచి సినిమాను అందించాలన్న ఉద్దేశంతో కాకుండా కేవలం ఆడియ‌న్స్‌కి ట‌చ్‌లో ఉండాలన్న ఇంటెన్షన్ తో విష్ణు మరీ ఇంత దారుణమైన కథను ఎంపిక చేసుకున్నాడా? అని అనిపించకమానదు. ఆడియ‌న్స్‌కి విసుగురావ‌డం త‌ప్ప‌, లక్కున్నోడు సాధించింది ఏం లేదనిపిస్తోంది. ఇంటర్వెల్ కు ముందు క‌థ‌లో కాస్త జర్క్ వ‌చ్చినా తర్వాత కథే లేకపోవటంతో విసుగు పుడుతుంది. పైగా ఆడియ‌న్స్‌ని కూర్చోబెట్టాలంటే కావాల్సిన ఫ‌న్నీ ఎపిసోడ్లు కూడా మిస్సయ్యాయి. వెరసి లక్కున్నోడు ఆడియన్స్ సహనానికి పరీక్ష పెట్టేలా ఉంది.

చివరగా... లక్కున్నోడు... కామెడీ పేరిట చేసిన ఓ కమర్షియల్ ఇరిటేటింగ్ డ్రామా.

Posted: January 27, 2017, 9:20 am
శతమానం భవతి

సంక్రాంతి పండగకు టాలీవుడ్ లో పోటీ ఎక్కువగానే ఉంటుంది. ఇప్పటికే ఇద్దరు అగ్రహీరోల చిత్రాలు, పైగా ల్యాండ్ మార్క్ వి, రిలీజ్ అయ్యి రెండు బ్లాక్ బస్టర్ సొంతం చేసుకున్నాయి. అయితే శర్వానంద్ లాంటి హీరోతో ఓ ఫ్యామిలీ డ్రామా, పైగా ఈ పోటీలోనే రిలీజ్ చేయటం, పైగా సంక్రాంతి పండగ వాతావరణం ని గుర్తు చేసేలా తెలుగు కుటుంబాలు, మన ఇప్పటి జీవితాల్లో సమస్యలు అంటూ శతమానం భవతిని థియేటర్లలోకి తెచ్చేశాడు నిర్మాత దిల్ రాజు. మరి ఆ సినిమా నిజంగానే పండగ శోభను తీసుకు వచ్చిందా? రెండేళ్ల దర్శకుడు సతీశ్ నిరీక్షణ ఫలించిందా? చూద్దాం. 

విశ్లేషణ:

‘ఓల్డ్ ఈజ్ గోల్డ్ అన్న మాట సినిమాల విషయానికొచ్చే సరికి ఒక్కోసారి ఫలించోచ్చు. ఒక్కోసారి వికటించొచ్చు. అయితే రైటర్ టర్న్డ్ డైరెక్టర్ సతీష్ వేగేశ్న కి మొదటి దాన్నే అన్వయించొచ్చు. ఇప్పటికే ఎన్నోసార్లు చూసిన కథనే కొంచెం రీసైకిల్ చేసి ‘శతమానం భవతి’ని తెరకెక్కించాడు. ఇలాంటి కథతో గత కొన్నేళ్లలో చాలా సినిమాలు వచ్చాయి. మురారి, కలిసుందాం రా.., గోవిందుడు అందరివాడేలా.. ఇలా శతమానం అదే కోవలోకి వస్తుంది. ఐతే తెలిసిన కథనే కన్విన్సింగ్ గా.. బోర్ కొట్టించకుండా చెప్పడంలో దర్శకుడు విజయవంతమయ్యాడు. ప్రతి ప్రేక్షకుడూ సులభంగా కనెక్టయ్యే నేపథ్యం.. పాత్రలు.. సన్నివేశాలు.. ‘శతమానం భవతి’కి బలంగా నిలిచాయి. పల్లెటూరి నేపథ్యాన్ని ఎంచుకోవడం.. ఆద్యంతం తెరను ఆహ్లాదంగా చూపించడంతో ఆరంభం నుంచే ఒక పాజిటివ్ ఫీలింగ్ వచ్చేస్తుంది. 

నటీనటుల విషయానికొస్తే... పాత్రలు కూడా సహజంగా ఈజీగా కనెక్టయ్యేలా ఉంటాయి. వాటితో పాటు ప్రేక్షకుల్ని ప్రయాణించేలా చేస్తాయి. ఆయా పాత్రలకు ఎంచుకున్న నటీనటులూ చక్కగా కుదిరారు. హీరోగా శర్వానంద్ ఏ హడావుడి లేకుండా సింపుల్ గా రాజు పాత్రను పండించాడు. అతడి సహజ నటన వల్ల రాజు పాత్రతో చాలా ఈజీగా కనెక్టయిపోతాం. తన తొలి రెండు సినిమాల్లో పల్లెటూరి అమ్మాయిగా మెప్పించిన అనుపమ.. ఈసారి మోడర్న్ అమ్మాయిగానూ ఆకట్టుకుంది. ఆమె డబ్బింగ్ ఎన్నారై అమ్మాయి పాత్రకు సరిపోయింది. గ్లామర్ పరంగా ఆమెకు ఓ మోస్తరు మార్కులే పడతాయి. ప్రకాష్ రాజ్ తక్కువ సన్నివేశాలతోనే మెప్పించాడు. రాఘవరాజు పాత్రలో హుందాగా నటించాడు. క్లైమాక్సులో నటుడిగా తన స్థాయి ఏంటో చూపించాడు. ఇంతకుముందు ఆయన ఇలాంటి పాత్రలు చేసినపుడు కొంచెం అతిగా నటించిన భావన కలిగి ఉండొచ్చేమో కానీ.. రాఘవరాజు పాత్రలో మాత్రం అలాంటిదేమీ కనిపించదు. జయసుధ కూడా పాత్రకు తగ్గట్లుగా నటించింది. బంగర్రాజు పాత్రలో నరేష్ అదరగొట్టాడు. సినిమాలో అందరికంటే ప్రత్యేకంగా కనిపించేది ఆయన పాత్ర.. మిగతా పాత్రలు తగ్గట్లుగా నటించి మెప్పించారు.

సంగీతం.. ఛాయాగ్రహణం సినిమాకు బలంగా నిలిచాయి. మిక్కీ జే మేయర్ సంగీతం ‘సీతమ్మ వాకిట్లో..’ లాంటి సినిమాల్ని గుర్తుకు తెచ్చినప్పటికీ సినిమాకు సరిపోయింది. మమతలు పంచే ఊరు.. పాట వెంటాడుతుంది. బాలు పాడిన ‘నిలవదే..’ పాట.. హీరో హీరోయిన్ల మధ్య వచ్చే డ్యూయెట్ వినసొంపుగా ఉన్నాయి. నేపథ్య సంగీతం కూడా ఓకే. సమీర్ రెడ్డి కెమెరా పనితనం సినిమాకు కలర్ ఫుల్ లుక్ తీసుకొచ్చింది. పల్లెటూరి వాతావరణాన్ని చాలా అందంగా చూపించాడు సమీర్. పాటల చిత్రీకరణ చాలా బాగుంది. నిర్మాణ విలువలు దిల్ రాజు బేనర్ స్థాయికి తగ్గట్లే ఉన్నాయి.

 

ఫ్లస్ పాయింట్లు:

– కనెక్ట్ అయ్యే క‌థ‌
- లీడ్ రోల్స్ నటన
– సినిమాటోగ్ర‌ఫీ
– మ్యూజిక్‌
– ఫ‌స్టాఫ్‌

{youtube}VLN2S6Jk6mQ|620|400|1{/youtube}

 

మైన‌స్ పాయింట్స్:
– ట్విస్టులు లేని స్క్రీన్ ప్లే
– స్లో సెకండాఫ్‌
– పేల‌ని కామెడీ

 

తీర్పు:

పాత కథనే ఎంచుకున్నప్పటికీ మంచి సన్నివేశాలు రాసుకోవడం.. స్క్రిప్టులో ఉన్నదాన్ని తడబాటు లేకుండా.. ప్రభావవంతంగా తెరకెక్కించడం ద్వారా సినిమాను జనరంజకంగా తీర్చిదిద్దాడు. ద్వితీయార్ధంలో అతను కొంచెం రిలాక్స్ అయ్యాడు. రాజీ పడ్డాడు. ఓవరాల్ గా సతీష్ దర్శకుడిగా విజయవంతమయ్యాడు. నిజ జీవితంలో కనుమరుగైపోతున్న అనుబంధాలను, ఆత్మీయతలను తెరపై చూసి ఆనందించాలనే ఆంకాంక్షకు ఇవి ప్రాణం పోస్తాయి.  యువత కి ఏ స్దాయిలో నచ్చుతుంది అనే విషయమై విజయం స్దాయి ఆధారపడి ఉంటుంది.

 

చివరగా... పాతదే కానీ సకుటుంబ సమేతంగా చూడదగిన సినిమా. 

 

 

 

Posted: January 12, 2017, 2:16 am
గౌతమీపుత్ర శాతకర్ణి

నందమూరి వంశ నటనకు వారసుడిగా కొనసాగుతూ తన ప్రస్థానంలో 99 చిత్రాలు దిగ్విజయంగా పూర్తి చేశాడు బాలకృష్ణ. ఇక తన వందో చిత్రం చరిత్రలో నిలిచిపోయేదిగా ఉండాలనుకున్నాడు. అంతే ఎవరూ ఊహించని రీతిలో సాఫ్ట్ చిత్రాల దర్శకుడు క్రిష్ జాగర్లమూడి చేతికి పగ్గాలు అందించాడు. ఎవరూ ఊహించని రీతిలో ఓ తెలుగు చక్రవర్తి జీవితగాథను సినిమాగా తీసేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. చారిత్రకం, ప్రతిష్టాత్మకం, పైగా బాలయ్య నటన కెరీర్ కు కీలకం కావటంతో అంతే జాగ్రత్తగా తెరకెక్కించానని చెప్పుకోచ్చాడు క్రిష్. కేవలం 79 రోజుల్లోనే సినిమాను తీసి అందరూ నోళ్లు వెళ్లబెట్టేలా చేశాడు.

తెలుగు ప్రజలకు తెలియని ఓ యుద్ధ వీరుడు, మహా చక్రవర్తి జీవిత గాథ కావటం, పైగా ట్రైలర్ లు చూశాక ఈ విజువల్ మూవీపై అంచనాలు భారీగా నెలకొన్నాయి. మరి ఆ మార్క్ ను క్రిష్ అందుకున్నాడా? తెలియాలంటే రివ్యూ లోకి వెళ్లాల్సిందే...

విశ్లేషణ:

దేశం మీసం తిప్పే గొప్ప చిత్రం, ప్రతీ తెలుగువాడు తెలుసుకోవాల్సిన చిత్రం. ఇది రిలీజ్ కు ముందు దర్శకుడు క్రిష్ చెప్పిన మాటలు. చారిత్రక వాస్తవంతో ఓ పవర్ ఫుల్ ప్రాజెక్ట్ ని చేతపట్టి క్రిష్ దానిని అద్భుతంగా తెరకెక్కించాడు. సినిమా ఎలా అయితే ఉంటుందని అంచనాలు వేశారో.. వాటిని అందుకున్నాడనే చెప్పొచ్చు. ఓ తెలుగు వాడి గొప్పదనాన్ని జనరేషన్ల కతీతంగా తెలుగు వారికి తెలియజెప్పాలని చేసిన ప్రయత్నం నిజంగా అభినందనీయం. స్వేచ్ఛ తీసుకుని కాస్త కల్పితం జోడించినప్పటికీ, ఎక్కడా కథను చెడగొట్టకుండా తీశాడు. సినిమా ప్రారంభమే యుద్ధంతో మొదలవ్వగా, శాతకర్ణి వీరోచిత పోరాటాలు, ప్రభువుగా ప్రజల మన్ననలు అందుకోవటం, తల్లి, భార్యలతో వచ్చే ఎమోషనల్ సీన్లు, ఆఖరికి శాతకర్ణి కొడుకు శత్రువు చంపాలని చూసే సమయంలో కళ్లలోకి కళ్లు పెట్టి చూడటం ఇలాంటి గూస్ బంప్స్ సీన్లు ఎన్నో ఉన్నాయి. కేవలం 2 గంటల 15 నిమిషాల్లో క్రిష్ ఆవిష్కరించిన ఈ అద్భుతానికి సలాం.

నటీనటుల విషయానికొస్తే.. పౌరాణిక పాత్రలకు కేరాఫ్ అడ్రస్ గా మారిపోయిన బాలయ్య మరోసారి చెలరేగిపోయాడు. 99 సినిమాలు ఒక ఎత్తు, శాతకర్ణి ఒక ఎత్తు అన్నంతగా చేశాడు. డైలాగ్ డెలివరీలో, ఎమోషనల్ సన్నివేశాల్లో నటనతో సినిమాను పీక్స్ కి తీసుకెళ్లాడు. 60 ఏళ్ల వయసు దగ్గర పడుతున్నా వార్ సీన్లలో చేసిన రిస్కీ స్టంట్లు ఆశ్చర్యపరుస్తాయి. మొత్తానికి తన మైలు రాయి చిత్రంలో నట విశ్వరూపమే చూపాడు బాలయ్య.

ఇక వశిష్టి దేవీగా శ్రీయా సరిగ్గా సరిపోయింది. రొమాంటిక్ సన్నివేశాలలోనే కాదు, యుద్ధ వీరుడైన భర్తకు ఏం జరుగుతుందోనని కంగారుపడే భార్య రోల్ లో చక్కని నటన కనబరిచింది. రాజమాతగా, గౌతమీ బాలశ్రీగా హేమా మాలిని సరిగ్గా సరిపోయింది. నహాపనాగా కబీర్ బేడీ, గ్రీకు రాజుగా చేసిన పాత్రలు గుర్తుంటాయి. మిగతా పాత్రలు కూడా బెస్ట్ ఫెర్ ఫార్మెన్స్ నే అందించారు. శాత‌క‌ర్ణి జీవిత చ‌రిత్ర‌ను వివ‌రిస్తూ శివ‌రాజ్‌కుమార్ చేసే సాంగ్‌ హైలెట్ గా నిలిచింది.


శాతకర్ణి కోసం క్రిష్ ఎంచుకున్న టెక్నీషియన్స్ టీం పనితీరు మహద్బుతం. పాటలతోనే కాదు, బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ తోనూ చిరంతన్ భట్ మ్యాజిక్ చేశాడు. సిరివెన్నెల అందించిన సాహిత్యం, దానికి భట్ స్వరాలు సినిమాను ఓ రేంజ్ కి తీసుకెళ్లాయి. వార్ సీన్లలో బీజీఏం రోమాలు నిక్కబొడుచుకునేలా చేసింది. భూపేష్ భూప‌తి ఆర్ట్ వ‌ర్క్‌ను వ‌ర్ణించ‌డానికి మాట‌లు చాల‌వు. శాత‌వాహ‌న సామ్రాజ్యం, క‌ళ‌లు, శిల్పాలు, ఇలా ఉండేవా అన్నంతగా చూపించాడు. జ్నానశేఖర్ అందించిన సినిమాటోగ్రఫీ గురించి ఎంత చెప్పుకున్నా తక్కువే. తక్కువ నిడివితో ఎడిటింగ్ బాగా చేశారు రామకృష్ణ, సూరజ్ లు,

ఇక ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అయితే సాయి మాధవ్ బుర్రా అందించిన డైలాగులు సినిమాకు ప్రధాన బలం. మ‌నం క‌థ‌లు చెప్ప కూడ‌దు…మ‌న క‌థ‌లు జ‌నం చెప్పుకోవాలి. నేను బొట్టు పెట్టింది నా భ‌ర్త‌కు కాదు…. ఓ చ‌రిత్ర‌కు అంటూ శ్రీయ చెప్పే డైలాగ్. శాత‌క‌ర్ణి ఒక్క‌డు మిగిలి ఉంటే చాలు… మ‌న‌లో ఒక్క‌డు కూడా మిగ‌ల‌డు డైలాగులు విజిల్స్ వేయిస్తాయి. ఇలాంటివి ఇంకా బోలెడు ఉన్నాయి. మొత్తానికి క‌థ‌, హైలెవ‌ల్ టేకింగ్‌, గ్రిప్పింగ్ స్క్రీన్ ప్లే, డైరెక్ష‌న్ అన్ని తిరుగులేకుండా డీల్ చేశాడు క్రిష్.


ఫ్లస్ పాయింట్లు:
కథ, కథనం, క్రిష్ దర్శకత్వం
బాలయ్య నటన
యుద్ధ సన్నివేశాలు
టెక్నిషియన్లు పనితీరు

{youtube}kYxP_WbF2O0|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు:
యుద్ధ సన్నివేశాలు కాస్త సాగదీసినట్లు ఉండటం

 

తీర్పు:

తాను ఏదైతే చెప్పాలనుకున్నాడో దానిని సూటిగా సుత్తి లేకుండా అంద‌రికి అర్థ‌మ‌య్యేలా చెప్పాడు దర్శకుడు క్రిష్. నాలుగు యుద్ధ సన్నివేశాలు ఉన్నప్పటికీ, ఎక్కడా బోర్ అనే ఫీలింగ్ రానివ్వకుండా ప్రేక్షకులను సీట్లకు అతుక్కుపోయేలా రక్తి కట్టించాడు. కమర్షియల్ హంగులకు పోయి అనవసరమైన ఎలిమెంట్స్ ఇరికించకుండా, తక్కువ రన్ టైంలోనే పతాక సన్నివేశాలను, యుద్ధ సన్నివేశాలను బ్యాలెన్స్ చేశాడు. టోటల్ గా తెలుగు వారి మీసం తిప్పుతూ సగర్వంగా సినీ జగత్ లో చిర‌కాలం నిలిచే పోయే సినిమా అందించాడు.


చివరగా... గౌతమీపుత్ర శాతకర్ణి... ప్ర‌తి తెలుగువాడు త‌ప్ప‌నిస‌రిగా చూడాల్సిన సినిమా.

 

 

 

Posted: January 12, 2017, 1:48 am
ఖైదీ నంబర్ 150

టాలీవుడ్ నుంచి నిష్క్రమించి దాదాపు తొమిదేళ్ల తర్వాత మెగాస్టార్ చిరంజీవి అభిమానులను, ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకునేందుకు వచ్చాడు. అయితే లాంగ్ గ్యాప్, పైగా ల్యాండ్ మార్క్ 150వ చిత్రం కావటంతో కమర్షియల్ పంథాలో కాకుండా, సోషల్ మెసేజ్ తో కూడుకున్న అంశంతో రావాలని భావించాడు. ఈ క్రమంలోనే తమిళంలో మురగదాస్ డైరక్షన్ లో ఇదయదళపతి విజయ్ నటించిన కత్తి రీమేక్ తో మన ముందుకు వచ్చాడు. దీంతో మొదట్లో విమర్శలు వినిపించాయి. మరి బాస్ ఈజ్ బ్యాక్ ఏ రేంజ్ లో ఉందో? చిరు ప్రేక్షకులను ఎలా మెప్పించాడో? ఇప్పుడు చూద్దాం...


కథ:
దొంగతనం కేసులో జైలు కెళ్లిన కత్తి శీను(చిరంజీవి) అనే ఖైదీ కలకత్తా జైలు నుంచి చాకచక్యంగా తప్పించుకుని హైదరాబాద్ వస్తాడు. అక్కడ తన స్నేహితుడు(అలీ) సాయంతో విదేశాలకు పారిపోదామని యత్నిస్తాడు. ఈ క్ర‌మంలో సుబ్బలక్ష్మి(కాజల్) లవ్ ఎట్ ఫస్ట్ సైట్ అతన్ని ఆపేస్తుంది. ఆపై అనుకోని పరిస్థితిలో అచ్చం తనలాగే ఉన్న శంక‌ర్‌ను చూసి షాక్ అవుతాడు. వెంటనే ఫ్లాన్ వేసి శంకర్ ప్లేస్ లోకి వెళ్లిపోయి, పోలీసుల దగ్గర శంక‌ర్‌ ను ఇరికిస్తాడు.

ఇక అక్కడి నుంచి శంకర్ పెట్టిన ఓ ఓల్డేజ్ హోంకి వెళ్లగా, అక్కడ అంతా శీనునే శంకర్ అనుకోవటంతో హ్యాపీగా సెటిల్ అయిపోతాడు. అంతేకాదు తన దిల్ కా దడ్కన్ సుబ్బ‌ల‌క్ష్మి కూడా అక్కడే ఉండటంతో డబుల్ హ్యాపీగా ఫీలయిపోతాడు. అంతా సాఫీగా సాగిపోతుందన్న సమయంలో శంకర్ సన్మాన కార్యక్రమంలో శీనుకి కొన్ని భయంకర వాస్తవాలు తెలుస్తాయి. రైతుల ఆత్మహత్యలు, కార్పొరేట్ అగర్వాల్ (తరుణ్ అరోర్) అనే దుష్టశక్తితో శంకర్ నీరూరు గ్రామస్థుల తరపున న్యాయం కోసం పోరాటం చేయటం గురించి తెలిసి శీను మారిపోతాడు. అక్కడి నుంచి ఆ బాధ్యతలను తన నెత్తిన మీద వేసుకుని ముందుకెళ్తాడు. ఈ క్రమంలో శీను విజయం సాధించాడా? ‘అసలు శంకర్’ పరిస్థితి ఏంటి? శీను ఏమౌతాడు? చివరకు కథ ఎలా ముగుస్తుంది...

విశ్లేషణ...


హీరోగా చిరు రీఎంట్రీ, పైగా రీమేక్, దర్శకుడిగా వివి వినాయక్. మెసేజ్ ఓరియంటల్ చిత్రం అని చెప్పటంతో అంతా ఠాగూర్ లా ఊహించుసేసుకోవచ్చు. కానీ, ఖైదీ అలా కాదు. రైతు సమస్యల మీద సాగే మాతృక క‌త్తిని సీన్ టూ సీన్ మక్కికి మక్కి దించేశాడు వినాయక్. ఒరిజినల్ వర్షన్ ను ఎలా ఉందో అలా దింపేసి ప్రయోగాలు చేయకుండా సేఫ్ గేమ్ ఆడాడు. అయితే మధ్య మధ్యలో కొత్తగా కామెడీ ఎపిసోడ్‌ను మాత్ర‌మే అదనంగా జత చేయగా, అది అంతగా వర్కవుట్ కాలేదు. స్క్రీన్ ప్లేలో కూడా పెద్దగా మార్పులు చేయలేదు.

ఫస్టాఫ్ ఫన్, ఎంటర్టైన్మెంట్ తో సాగిపోయిన ఈ చిత్రం సెకండాఫ్ కు వచ్చేసరికి కాస్తంతం నెమ్మిదించిందనే చెప్పాలి. కానీ, కీలకమైన కథ అంతా ద్వితియార్థంలోనే ఉండే సరికి ప్రేక్షకుడు ఎంగేజ్ అవుతాడు. తొమ్మిదేళ్ల తర్వాత ఎంట్రీ ఇస్తున్నాడంటే... అభిమానులు డాన్సు, ఫైట్స్ లాంటివి ఎక్స్ పెక్ట్ చేస్తారని స్వయంగా చిరుయే చెప్పాడు. అదే ఇందులో చేయించాడు దర్శకుడు. ఫ్లాట్ నేరేషన్ తో యావరేజ్ ఫస్టాఫ్ తో, ఎమోషనల్ సెకండాఫ్ తో సినిమాను తీశాడు. అయితే సీరియస్ గా ముగుస్తుందనుకున్న క్లైమాక్స్ లో సిల్లీనెస్ పెట్టడం కాస్త ఇబ్బంది కలిగించే అంశమే.

ఇక ఫెర్ ఫార్మెన్స్ విషయానికొస్తే.. చిరు రీఎంట్రీలో అదరగొట్టాడు. గడ్డం రఫ్ లుక్కుతో పాత మెగాస్టార్ ను గుర్తుచేశాడు. ముఖ్యంగా 61 ఏళ్లలో యంగ్ లుక్కు కోసం, ఆ బాడీ లాంగ్వేజ్ కోసం పడిన కష్టం కనిపిస్తుంది. వాయిస్ లో బేస్ కాస్త తగ్గినట్లనిపించినప్పటికీ, తనదైన కామెడీ టైమింగ్, స్టైల్, ఎమోషనల్ సీన్లలో నటన, మోస్ట్ ఇంపార్టెంట్ డాన్సుల విషయంలో నిజంగానే కుమ్మి పడేశాడు. కత్తి శీనుగా, శంకర్ గా ద్విపాత్రాభినయంకి పూర్తి న్యాయం చేశాడు. ఇంతకన్నా మంచి కమబ్యాక్ సినిమా ఉండబోదు అన్న రీతిలో తెరపై విజృంభించాడు. పదేళ్ల తర్వాత తమ హీరోను చూస్తున్న అభిమానులకు ఇది ఖచ్ఛితంగా పండగే.

ఇక కాజల్ విషయాకొస్తే... లిమిట్ రోల్ లో బాగా చేసింది. చిరు పక్కన చక్కగా కుదిరింది. విమర్శకుల నోళ్లు మూయించేలా ఇద్దరి మధ్య కెమిస్ట్రీ కూడా బాగా పండింది కూడా. అమ్మడు సాంగ్ లో తమ్ముడు బీట్ కి చెర్రీ సర్ ప్రైజ్ బాగుంది. చిరుకి స్నేహితుడిగా చివరి వరకు ఉండే స్నేహితుడి పాత్రలో అలీ ఆకట్టుకున్నాడు. స్టైలిష్ విలన్ గా తరుణ్ అరోర్ ఫర్వాలేదనిపించాడు. పోసాని, జయప్రకాశ్, బ్రహ్మీ, పృథ్వీ వాళ్ల పాత్రలకు న్యాయం చేశారు.

 

టెక్నికల్ అంశాల విషయానికొస్తే.. దేవీ మ్యూజిక్ ఏబోవ్ యావరేజ్ గా ఉంది. పాటలు అల్రెడీ హిట్ కావటంతో పాస్ మార్కులు వేయించుకున్నాడు. అయితే బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ విషయంలో మాత్రం అదరగొట్టాడు. కానీ, కాయిన్ ఫైట్ లో ఒరిజినల్ కత్తిలోని బీజీఎంనే కాస్త మార్చి వాడేసుకున్నా బాగా సూట్ అయ్యింది. రత్నవేలు అందించిన కెమెరా వర్క్ సూపర్బ్ గా ఉంది. ఫైట్లు, పాటల్లో లొకేషన్లను అద్భుతంగా చూపించాడు. సీనియర్ ఎడిటర్ గౌతంరాజు ఎడిటింగ్ బాగుంది. ముగ్గురు స్టార్ రైటర్లు పనిచేశారంటే డైలాగులను ఓ రేంజ్ లో ఊహించేసుకుంటాం. కానీ, ప‌రుచూరి-వేమారెడ్డి-బుర్రా సాయిమాధ‌వ్ లు అక్కడక్కడ పేలే మాటలు మాత్రమే అందించారు. రామ్-లక్ష్మణ్ యాక్షన్ సీక్వెన్స్ లు అలరించాయి. కొణిదెల ప్రోడక్షన్ తొలి చిత్రమే అయినా చిరు మూలంగా చాలా రిచ్ గా ఉంది.

 

ఫ్లస్ పాయింట్లు:


కథ
చిరు ఎనర్జిటిక్ ఫెర్ పార్మెన్స్
రత్నవేలు సినిమాటోగ్రఫీ
కొరియోగ్రఫీ
ప్రీ ఇంటర్వెల్ సీన్

{youtube}UwYfxVlwy64|620|400|1{/youtube}

 


మైనస్ పాయంట్లు:

సెకండాఫ్ కాస్త సాగదీత
బలవంతంగా ఇరికించిన కామెడీ సీన్లు


తీర్పు:

ఒరిజినల్ కత్తిలోని ఫీలింగ్ మిస్ అయినప్పటికీ, ప్రేక్షకుల్లో ముఖ్యంగా మెగా అభిమానుల్లో మాత్రం మంచి జోష్ ను నింపిందనే అనుకోవాలి. దశాబ్దం తర్వాత చిరు కమ్ బ్యాక్ కావటంతో కేవలం మెగాస్టార్ కోసమే ఈ సినిమా అన్న ప్రచారం జరగటంతో అక్కడే సగం పైగా విజయం దక్కించుకుంది. ఖైదీ ఓ గొప్ప సినిమా కాదు.. అలాగని బాగలేదు అనటానికి కూడా లేదు. మంచి కథ, అంతకు మించి చిరు నట విశ్వరూపం ఖైదీని సేఫ్ సైడ్ లో నిలబెట్టాయి. చిరు ఇమేజ్ కు ఏ మాత్రం డ్యామేజ్ కాకుండా దర్శకుడు వినాయక్ సినిమాను బాగా హ్యాండిల్ చేశాడు.

చివరగా.. ఖైదీ కేవలం అభిమానులకే కాదు.. ప్రతి సినీ ప్రేక్షకుడికి పెద్ద ట్రీటే...

 

 

 

Posted: January 10, 2017, 4:16 am
అప్పట్లో ఒకడుండేవాడు

టాలీవుడ్ లో నారారోహిత్ ఒక సినిమాకు మరో సినిమాకు అస్సలు సంబంధం ఉండదు. ఎప్పటికప్పుడు ప్రత్యేకమైన జోనర్లతో ఎంటర్ టైన్ చేయటం అతని ప్రత్యేకత. ఈ యేడాది ఇప్పటికే తుంటరి, సావిత్రి, జ్యో
అచ్యుతానంద, శంకర సినిమాలతో పలకరించి కేవలం జ్యో.. తో మాత్రమే హిట్ అందుకున్నాడు. ఇక ఈ యేడాది చివరగా అప్పట్లో ఒకడుండేవాడును తీసుకొచ్చాడు. అయ్యారే చిత్రంతో మంచి దర్శకుడు అన్న
పేరు సంపాదించుకున్న సాగర్ కే చంద్ర దీనికి దర్శకుడు. 90వ దశకంలో జరిగిన యథార్థ ఘటన ఆధారం తెరకెక్కిన కథ కావటం, పైగా ట్రైలర్ అట్రాక్షన్ గా ఉండటంతో హైప్ బాగా క్రియేట్ అయ్యింది.మరి ఆ
అంచనాలను చిత్రం అందుకుందా? ఇప్పుడు చూద్దాం.


విశ్లేషణ...

ఇప్పుడొచ్చే తెలుగు సినిమాకు ఓ లైన్ గీసుకున్నారు ప్రస్తుత మన దర్శకులు. అయితే వివాదాలు ఉంటాయి, లేదంటే రోటీన్ మసాలాతో దంచేస్తుంటారు. కానీ, అప్పట్లో ఒకడుండేవాడు ఆ అంశాలన్నింటికి చాలా
దూరంగా ఉంది. ఈ మధ్య కాలంలో ఇలాంటి ఫర్ ఫెక్ట్ కథ, కథనాలు, డైలాగులు పైగా యూనిక్ కంటెంట్ తో వచ్చిన సినిమా లేదనే అనుకోవాలి. 90వ దశకంలో ఎక్కువగా ఉన్న హైదరాబాదీ పరిస్థితులు ఎలా
ఉండేయో అరటి పండు ఒలిచి నోట్లో పెట్టినట్లు చూపించాడు. ముఖ్యంగా గ్యాంగ్ స్టర్ ఎపిసోడ్, స్టాంపుల కుంభకోణం, ఆడ నక్సలైట్ హత్య తదితర కాంట్రవర్సీరీ సబ్జెక్ట్ లను చాలా సింపుల్ గా నిజాయితీగా
చూపించాడు దర్శకుడు సాగర్ చంద్ర. ఇవన్నీ దాదాపు మనకు తెలిసిన విషయాలే అయినా లోతుగా స్టడీ చేసి మరీ మనకు చూపించాడని అర్థమౌతోంది. అందుకే ఈ విషయంలో అతనిని ప్రత్యేకంగా
అభినందించాల్సిందే.

టేకింగ్ విషయంలోనూ, స్క్రీన్ ప్లేను అంతే రేసీగా చూపించటంలో దర్శకుడు పూర్తిగా తన సత్తా చూపించాడు. హీరోల కోసం కాదు.. సమాజం నుంచి కథలు పుట్టాలి అన్న మాట ఈ సినిమాకు సరిగ్గా
సూటవుతుందేమో. ఒకానోక దశలో అమానుష సంఘటనలకు డాక్యుమెంటరీగా అనిపించినప్పటికీ, లీడ్ రోల్స్ ఫెర్ ఫార్మెన్స్ తో సినిమా పీక్స్ లోకి వెళ్లిపోయింది. అయితే రెండు గంటల నాలుగు నిమిషాల రన్
టైంలో ఫస్టాఫ్ కథ ఎంత వేగంగా సాగుతుందో, సెకండాఫ్ కాస్త నిదానంగా సాగుతుంది. రాజు రౌడీ షీటర్ గా మారాక కథ వేగంగా సాగటం కాస్త డ్రామాటిక్ గా అనిపించక మానదు. అయినా చివర్లో మళ్లీ కథ పుంజు
కోవటం, అదిరిపోయే క్లైమాక్స్ సినిమాను నిలబెట్టాయి.

ఫెర్ ఫార్మెన్స్ విషయానికొస్తే.. నారా రోహిత్.. శ్రీ విష్ణు... సినిమా మొత్తం వీరి షోనే. అలాగని మిగతా పాత్రలకు ఇందులో ఆస్కారం లేదనుకుంటే పొరపాటే. ఓ నిజాయితీ గల పోలీస్ ఆఫీసర్ మరో జీవితం నాశనం
కావటానికి ఎలా సాయం చేస్తుందనే పాత్రలో రోహిత్ ఒదిగిపోయాడు. పోలీస్ పాత్ర అంటే పరకాయ ప్రవేశం చేసి సీరియస్ నెస్ చూపే నారావారాబ్బాయి ఈసారి అదరగొట్టాడు. సెటైరిక్ డైలాగ్ డెలివరీ తో, నటనతో
సినిమాను నిలబెట్టాడు. ఇక మరో పిల్లర్ గా సినిమాకు నిలిచాడు. ఇంతకు ముందు ఓ రెండు మూడు చిత్రాల్లో కేవలం సైడ్ క్యారెక్టర్లలో కనిపించిన ఈ యంగ్ నటుడిలో హీరో లక్షణాలు పుష్కలంగా ఉన్నాయని
నిరూపించుకున్నాడు. కొన్ని సీన్లలో రోహిత్ ను డామినేట్ చేశాడు కూడా. ఓవరాల్ గా నారా రోహిత్-శ్రీవిష్ణు ఇద్దరూ పోటీ పడి యాక్ట్ చేశారు. తన్య హోప్ హీరోయిన్ గా బాగానే చేసింది. సత్యరాజ్ పాత్ర చూస్తే నయీం గుర్తు రాకమానడు. రాజీవ్ కనకాల పాత్ర గుర్తుండిపోతుంది. మిగతా వారంతా తమ పాత్రలో ఒదిగిపోయారు.

టెక్నికల్ అంశాలపరంగా.. మ్యూజిక్ విషయానికొస్తే సాయి కార్తీక్ ఎప్పటిలాగే తనకు అలవాటైన సంగీతంతో ఆకట్టుకున్నాడు. మధ్యలో ఒకటి రెండు పాటలు అవాతంరం అనిపించానా.. కథ ముందు అవి పెద్దగా
పట్టించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. నవీన్ యాదవ్ అందించిన కెమెరా వర్క్ ఇంప్రెసివ్ గా ఉంది. అయితే ఆ క్వాలిటీ మూలానో ఏమో 90 పరిస్థితులకు తగ్గట్లుగా కాకుండా ఇప్పట్లో ఉన్నట్లు కొన్ని చోట్ల
అనిపిస్తుంది. బహుశా కాస్టూమ్స్ విషయంలో కూడా దొర్లిన తప్పు అందుకు కారణం కావొచ్చు.

ఇక సినిమాకు ప్రధాన బలంగా నిలిచింది సురేష్ బొబ్బిలి బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్. పతాక సన్నివేశాల్లో అది హైలెట్ గా నిలిచిందనటంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సీనియర్ ఎడిటర్ కోటగిరి వెంకటేశ్వర రావు ఎడిటింగ్
సినిమాకు చాలా హెల్ప్ అయ్యింది. నిడివి కూడా తక్కువగా ఉండటం బాగా కలిసొచ్చింది. డైలాగులు కూడా సింపుల్ అండ్ స్వీట్ గా పేలాయి. మొత్తానికి అన్ని డిపార్ట్ మెంట్లను దర్శకుడు సాగర్ సరిగ్గా హ్యండిల్
చేయగలిగాడు. అయితే ఎటొచ్చి నిర్మాణ విలువలే సినిమా స్థాయికి తగ్గట్లు లేవేమో అనిపించకమానదు.


ఫ్లస్ పాయింట్లు:
రోహిత్, శ్రీ విష్ణు నటన,
స్టోరీ, అందులోని ఎలిమెంట్స్
స్క్రీన్ ప్లే,
సినిమా రన్ టైం

{youtube}kOJZ3ndFIu0|620|400|1{/youtube}

 


మైనస్ పాయింట్లు:
సెకండాఫ్ లో కొన్ని చోట్ల అప్ అండ్ డౌన్లు
పాటలు

తీర్పు:
ఇది పూర్తిగా దర్శకుడి సినిమా. ప్రతీ సీన్ లోనూ అతని కష్టం కనిపిస్తుంది. ఫెర్ పార్మెన్స్ బేస్ట్ సినిమా. ముందుగా చెప్పుకున్నట్లు ఇది సోసైటీకి సంబంధించింది. జీవితాల నుంచే పుట్టుకొచ్చిన కథ. పోలీసులు,
నక్సలైట్లు, మత వాదాలు, ఉద్రిక్తతలు, నడుమ పుట్టుకొచ్చిన నయీంలు, రాజ్యహింస ఇవన్నీ ఇందులో కనిపిస్తాయి. అక్కడక్కడ వర్మ సినిమా ఛాయలు కనిపించినా... కథ అనే బలం దానిని తొక్కి పడేసింది.
తొంభైల్లో పరిస్దితులను, మనకు తెలియని వాటి వెనక దారుణమైన నిజాలు ఇందులో కనిపిస్తాయి. ఇలాంటి వాస్తవ ఘటనల ఆధారంగా వచ్చే చిత్రాలను మెచ్చేవారికి ఈ చిత్రం ఓ పెద్ద ట్రీట్ అనే అనుకోవాలి.
రెగ్యులర్ కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ కోణం పక్కనపెడితే ఇది ఖచ్ఛితంగా అందరికీ నచ్చి తీరుతుందనే నమ్మకం.

చివరగా... అప్పట్లో ఒకడుండేవాడు.. రియలిస్టిక్, బోల్డ్  అండ్ డేరింగ్ అటెంప్ట్.

Posted: December 30, 2016, 7:18 am
వంగవీటి

చాలా కాలం తర్వాత రక్త చరిత్ర సినిమాతో ఒక్కసారి వెలిగిన వర్మ తర్వాత తన పాత పంథాతో తుస్సుమనిపించే సినిమాలే అందించాడు. చివరగా కిల్లింగ్ వీరప్పన్ తో ఆకట్టుకున్నప్పటికీ తన స్థాయి సినిమా అనిపించుకోలేకపోయాడు. దీంతో ఆఖరి సినిమా, ప్రాణం పెట్టి తీశానంటూ వంగవీటి ప్రమోషన్ చేసుకొచ్చాడు. విజయవాడ రౌడీ రాజకీయాలతో ముడిపడిన సినిమా, పైగా రెండు వంశాల మధ్య కొట్లాటకు సంబంధించింది కావటంతో ఆటోమేటిక్ గా హైప్ క్రియేట్ అయ్యింది. మరి వర్మ ఆ అంచనాలను అందుకున్నాడా? చూద్దాం.

విశ్లేషణ:

నిజజీవిత క్రైమ్ గాథలు అంటే చాలూ వర్మకు ఎక్కడా లేని ఉత్సాహం వచ్చేసింది. అందులోని ఇంటెన్సిటిని సరిగ్గా క్యాచ్ చేసి పర్సనల్ గా తీసుకుని అద్భుతంగా ప్రజెంట్ చేస్తుంటాడు. వంగవీటిలోనూ అదే జరిగింది. అయితే ఎటోచ్చి నేరేషన్ దగ్గరే వర్కవుట్ కాలేదని అనిపించకమానదు. 80లో నెలకొన్న పరిస్థితులు, యథార్థ గాథలను ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చూపించే ప్రయత్నంలో నటీనటులను వాడుకున్న విధానం, కథ అంతా చక్కగా కుదిరింది. కానీ, మధ్యలో వాయిస్ ఓవర్ కాస్త చిరాకు పుట్టిస్తుంది. ఇక రక్త చరిత్రలాంటి సినిమాలో పవర్ ఫుల్ డైలాగులు వాడిన వర్మ ఇందులో ఆ పని చేయలేకపోయాడు. ఎక్కువ శాతం ఫ్రేమ్ ల మీద ఆధారపడటంతో బోర్ కొట్టించక మానదు. బహుశా హింసా ఎక్కువైనందున ఆ ఫీలింగ్ కలగొచ్చచు. ఇక వెంకటరత్నం, గాంధీ, మురళి హత్యలకు కంక్లూజన్ ఇచ్చిన వర్మ రంగా మరణం వెనక ఉన్నది ఎవరు అన్నది మాత్రం ప్రశ్నగానే వదిలేయటం మాత్రం ఆకట్టుకుంది.


నటీనటులు.. సందీప్ కుమార్ డ్యూయోల్ రోల్ లో ఆకట్టుకున్నాడు. రాధా.. రంగా పాత్రలు రెండింట్లోనూ సులువుగా ఒదిగిపోయాడు. ఇలాంటి నటులను వర్మ ఎక్కడి నుంచి తీసుకొస్తాడో అని ఆశ్యర్యం కలగక మానదు. వర్మ మార్క్ క్లోజప్ షాట్లలో అతను ఇచ్చిన హావభావాలు సూపర్. హ్యాపీడేస్ లో సాఫ్ట్ గా కనిపించే వంశీ చాగంటి.. దేవినేని మురళి పాత్రలో ఆశ్చర్యపరిచాడు. నెహ్రూ పాత్రలో శ్రీతేజ్ కూడా ఆకట్టుకున్నాడు. నైనా గంగూలీ.. కౌటిల్య కూడా బాగా చేశారు. వెంకటరత్నం దగ్గరి నుంచి సినిమాలో మిగతా నటీనటులందరూ కూడా ఆకట్టుకుంటారు. కొత్త వాళ్లైనా పాత్రలో వాళ్లు లీనమైన తీరు, పాత్రల తాలూకు మార్పుల్ని వర్మ చక్కగా ప్రజెంట్ చేశాడు.


టెక్నికల్ అంశాల విషయానికొస్తే... రవిశంకర్ మ్యూజిక్ ఫర్వాలేదు. గత సినిమాలతో పోలిస్తే బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ లో కాస్త లౌడ్ నెస్ కొంచెం తగ్గించాడు. ‘మరణం’ సాంగ్ బాగుంది. బ్యాగ్రౌండ్ స్కోర్ సినిమాకు తగ్గట్లుగా ఉంది. మాటలు కూడా సన్నివేశాలకు తగ్గట్లుగా సంక్షిప్తంగా ఉన్నాయి. నిర్మాణ విలువలు ఓకే. డైలాగులు తక్కువగానే ఉన్నప్పటికీ, ఉన్నకాసిన్నీ ఫిలాసఫికల్ మాటలు ఆకట్టుకుంటాయి. ఇక దర్శకుడిగా వర్మ తన ముద్రను చూపించాడు. సినిమా అంతటా ఆయన వినిపిస్తాడు. కనిపిస్తాడు. టేకింగ్ పరంగా వర్మకు ఫుల్ మార్కులు పడతాయి కానీ.. జనాలు ఆశించినంత విపులంగా కథను చెప్పలేకపోయాడు.


ఫ్లస్ పాయింట్లు..
కథ
లీడ్ రోల్స్ నటన
వర్మ దర్శకత్వం

{youtube}sFhvWKWC8S4|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు
స్లో నారేషన్
పాటలు
హింస

తీర్పు:

వర్మ గత చిత్రాల కంటే వంగవీటి మంచి బెటర్ గా ఉంది. కానీ, బెస్ట్ అని చెప్పలేం. కొన్ని సందర్భాలలో ఎంత గ్రిప్పింగ్ గా చూపించాడు.. అంతే రేంజ్ లో తేలిపోయాడు కూడా. చెప్పాలనుకున్న కథను హింసాత్మక రాజకీయాలతో చూపించాలనుకున్న యత్నం కాస్త బెడిసి కొట్టించిందనే అనుకోవాలి. బెజవాడ రౌడీయిజం గురించి అవగాహన ఉన్నవాళ్లకి ఎక్కోచ్చుగానీ, ఆర్టినరీ ప్రేక్షకులకు ఆర్జీవీ వంగవీటి అంత రుచించదు. ఓవారల్ గా డెప్త్ లేని కథతోనే్ వర్మ పలకరించాడనే అనుకోవాలి. 


చివరగా... వంగవీటి వర్మ మెరుపులు లేవు.. రక్తపు మరకలే ఉన్నాయి.

Posted: December 23, 2016, 9:41 am
సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్

టాలీవుడ్ లో స్టార్ కమెడియన్ గా ఓ గుర్తింపు వచ్చాక హీరోలుగా మారి తమ అదృష్టాన్ని పరిక్షించుకోవటం ఎప్పటి నుంచో కొనసాగుతూ వస్తున్న ట్రెండ్. ప్రస్తుతం కమెడియన్ గా కడుపుబ్బా నవ్విస్తున్న సప్తగిరి ఇప్పుడు హీరోగానూ అలరించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు. 'సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్' పేరుతో తెరకెక్కుతున్న ఈ చిత్రానికి త్రివిక్రమ్ శిష్యుడు అరుణ్ పవార్ దర్శకత్వం వహించాడు. డాక్టర్ రవికిరణ్ ఎంతో ప్రతిష్ఠాత్మకంగా నిర్మించిన ఈ సినిమాకు పవన్ కళ్యాణ్ క్రేజ్ మూలంగా బాగానే హైప్ వచ్చింది. మరి ఈ నవ్వుల రాజు ఎక్స్ ప్రెస్ ఏ మేర ఆకట్టుకుందో చూద్దాం. 

విశ్లేషణః

తిరుడన్ పోలీస్ తమిళ్ లో హిట్ అయిన ఓ రివెంజ్ డ్రామా. దానికి కామెడీ అద్దులు అద్ది దర్శకుడు అరుణ్ పవార్ సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ ను పట్టాలెక్కించాడు. ఇది ఓ కామెడీ రివెంజ్ డ్రామా. అలాగని ఇందులో కామెడీ ఎక్కువగా ఉండదు. పోనీ రివెంజ్ డ్రామా అనుకుంటే దానికి న్యాయం జరగలేదు. రెండింటి కలగూర గంపలా అనిపించకమానదు. అక్కా.. అక్కా... అంటూ ఓ టైప్ ఆఫ్ నెల్లూర్ స్లాంగ్ తో కామెడీ చేసే సప్తగిరి ఎగిరేగిరి ఫైట్స్ చేస్తుంటే కాస్త కామెడీగా అనిపించకమానదు.

సెంటిమెంట్; కామెడీ, యాక్షన్ ఇలా కావాల్సినన్నీ కమర్షియల్ హంగులు అద్దినప్పటికీ ఎందుకో డైరక్టర్ తడబడ్డాడు. కానీ, సెకంఢాఫ్ లో కాసేపు మాత్రం సినిమా ఆకర్షణగా అనిపిస్తుంది. ఆపై అసలు విషయం రివీల్ అయ్యాక మళ్లీ సినిమా గాడి తప్పి మరో రకమైన ఫీలింగ్ కలగజేస్తుంది. కొన్ని చోట్ల లాజిక్ అస్సలు సహించలేనంతగా ఉంటుంది. అయితే సప్తగిరి నుంచి ఎక్స్ పెక్ట్ చేసే కామెడీకి మాత్రం ఎక్కడా లోటు లేదు. ఓవరాల్ గా ఇలా అప్ అండ్ డౌన్స్ తో సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ నిరాశపరచకమానదు.

నటీనటుల విషయానికొస్తే.. తనలో ఉన్న వేరే టాలెంట్లను కూడా చూపించడానికి హీరో అవతారం ఎత్తానని ప్రకటించిన సప్తగిరి అన్నట్లుగానే ఇందులో తన అన్ని యాంగిల్స్ ను చూపించాడు. పరుశరాముడి గెటప్, ఎన్టీఆర్ దానవీర శూర్ణ డైలాగులు చెప్పే టైంలో తడబాటు లేకుండా బాగా చేశాడు. అక్కడక్కడా ఎమోషనల్ సీన్లలో ఆకట్టుకున్నప్పటికీ, మోతాదుకు మించిన యాక్షన్ ఎపిసోడ్స్ గిరికి సూట్ కాలేకపోయాయి. సింహం అంటూ స్టార్ హీరోలకే సెటైర్ వేసే యత్నం చేశాడు.
ఇక మిగతా వాళ్లలో హీరోయిన్ గురించి చెప్పుకోడానికి ఏం లేదు. ఏదో ఉందంటే ఉంది. గ్లామర్ పరంగానే కాదు.. యాక్టింగ్ పరంగా కూడా మైనస్ గా మారింది. ఉన్నంతలో షకలక శంకర్ చేసిన కామెడీ బాగా నవ్విస్తుంది. మిగతా వాళ్లు జస్ట్ ఫర్వాలేదు.


టెక్నికల్ విషయాలకొస్తే... బుల్గానిన్ సంగీతం ఆడియోలో ఫర్వాలేదనిపించనా.. విజువల్ గా మాత్రం అస్సలు ఎక్కలేదు. రెండు మూడు మాస్ పాటలు పర్వాలేదనిపిస్తాయి. నేపథ్య సంగీతం పరమ రొటీన్. రామ్ ప్రసాద్ ఛాయాగ్రహణం డల్ గా ఉంది. మాటలు కొన్ని పర్వాలేదు. తమిళ ఒరిజినల్ ఎలా ఉందో.. తెలుగు వెర్షన్ కోసం ఎలాంటి మార్పులు చేశారో కానీ.. ‘సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్’ కథాకథనాల్లో అయితే విశేషాలేమీ లేవు. దర్శకుడు అరుణ్ పవార్ మాత్రం దారుణంగా నిరాశపరిచాడు. నిర్మాణ విలువలు సినిమా స్థాయికి బాగానే ఉన్నట్లే. సప్తగిరి అని చూడకుండా బాగానే ఖర్చు పెట్టారు. సప్తగిరే హీరోగా తన తొలి సినిమాకు స్క్రీన్ ప్లే కూడా అందించాడు.

ఫ్లస్ పాయింట్లు
సప్తగిరి ఫెర్ ఫార్మెన్స్
కొన్ని కామెడీ సీన్లు

{youtube}RvRFNHq0uIs|620|400|1{/youtube}

 

మైనస్ పాయింట్లు
స్క్రీన్ ప్లే
సాగదీత

 

తీర్పు:

అసలు కథను చెప్పడంలో మొత్తం గందరగోళం కనిపించింది. ఫలానా జోనర్ అని చెప్పలేని పరిస్థితి సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్. సప్తగిరి అంటే మెయిన్ కామెడీనే కోరుకుంటాం. కానీ, ఇక్కడ మాత్రం ఎక్స్ ట్రాగా మిగతా హంగులు, వాటికి తోడు కథలో కూడా పసలేకపోవటం, దానిని డల్ గా తెరకెక్కించటం ఇలా ఈ చిత్రానికి సాగతీత వల్ల లెంగ్త్ ఎక్కువన్న ఫీలింగ్ ఇస్తుంది. .. సప్తగిరి కోసం అయితే ‘సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్’ ఓకే. మాస్ ప్రేక్షకుల్ని మాత్రం మెప్పించొచ్చు.

చివరగా... సప్తగిరి ఎక్స్ ప్రెస్ అక్కడక్కడా కొన్ని నవ్వుల కోసం మాత్రమే...

 

 

Posted: December 22, 2016, 10:10 am